W 1954 roku restytuowano studia chemiczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym też roku powołano Katedrę Chemii Nieorganicznej pod kierunkiem prof. Bogusławy Jeżowskiej-Trzebiatowskiej. W 1955 roku powołano Katedrę Chemii Organicznej, której kierownikiem został prof. Henryk Kuczyński, a w 1956 roku Katedrę Chemii Fizycznej pod kierunkiem prof. Lucjana Sobczyka. W 1969 roku połączono trzy Katedry, tworząc Instytut Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego działający w ramach Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii. Organizatorem Instytutu oraz jego dyrektorem została prof. Bogusława Jeżowska-Trzebiatowska, wybitna uczona o wielkim talencie menadżerskim.

W 1995 roku Instytut Chemii wyodrębnił się z Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, przekształcając się w Wydział Chemii. Organizatorem nowego Wydziału oraz jego pierwszym dziekanem został prof. Józef J. Ziółkowski.

W 1970 roku Instytut otrzymał nowy, własny, dziesięciokondygnacyjny budynek. W 1972 roku oddano do użytku budynek laboratoriów studenckich i audytorium z dwiema salami wykładowymi. Na początku lat 90. rozpoczęto rozbudowę laboratoriów studenckich powiększając znacznie ich powierzchnię. W 2000 roku oddano do eksploatacji drugą część budynku laboratoryjnego, a w 2007 nowe audytorium z salami wykładowymi.

Na Wydziale Chemii prowadzone są badania naukowe oraz nauczanie chemii dla studentów Uniwersytetu.