Wyniki rekrutacji

 
Chemia podstawowa. Program studi贸w


    Rodzaje studi贸w:
  1. studia licencjackie (3 lata),
  2. magisterskie studia uzupe艂niaj膮ce (2 lata),
Pierwszych sze艣膰 semestr贸w przeznaczonych jest na zdobycie podstawowej wiedzy chemicznej w ramach nast臋puj膮cych przedmiot贸w: matematyka, fizyka, chemia nieorganiczna, chemia organiczna, chemia analityczna, chemia kwantowa, podstawy spektroskopii molekularnej, krystalografia, technologia chemiczna i informatyka. Studia uzupe艂niaj膮ce magisterskie realizowane s膮 w ramach specjalizacji wybranej zgodnie z zainteresowaniami i uzdolnieniami studenta. Tematy prac magisterskich s膮 艣ci艣le powi膮zane z profilem badawczym zespo艂贸w naukowych, p rzez co student ma mo偶liwo艣ci uczestnictwa w pracach naukowych zespo艂u.
Studenci studi贸w magisterskich chemii podstawowej wybieraj膮 jedn膮 z nast臋puj膮cych specjalizacji:
  • chemia fizyczna,
  • chemia organiczna,
  • chemia nieorganiczna,
  • fizyka chemiczna,
  • chemia materia艂贸w dla nowych technologii.
Lista specjalizacji na studiach magisterskich uzupe艂niaj膮cych.
Praktyki zawodowe
Chemia podstawowa. Studia licencjackie. PLAN STUDI脫W.
UWAGA:
Lektorat z j臋zyka angielskiego oraz WF realizowane wed艂ug w艂asnego planu studenta.
Szkolenie biblioteczne i szkolenie z zakresu ochrony przeciwpo偶arowej - informacje o wymiarze godzin i sposobie ich realizacji zostan膮 podane we wrze艣niu br. na studenckiej tablicy og艂osze艅
Legenda:
W - Wyk艂ad, K - Konwersatorium, L - Laboratorium, S - Seminarium.
E - Egzamin, Z - Zaliczenie.
Pkt - punkty kredytowe.
STUDIA LICENCJACKIE.


1. semestr E/ZWKLSPkt
Filozofia E 2 - - 1 4.0
Fizyka E 3 1 - - 5.0
Matematyka E 3 4 - - 9.0
Podstawy Chemii Z 2 1 2 1 7.0
Szkolenie BHP Z 4 g. - - - -
J臋zyk angielski E min. 120 g. zaliczenie do 6. semestru 5.0
=30.0

2. semestr E/ZWKLSPkt
Biologia Z 2 - - - 1.0
Fizyka E 2 2 3 - 9.0
Informatyka Z 1 - 2 - 3.0
Matematyka E 3 2 - - 8.0
Podstawy Chemii E 2 1 3 1 9.0
=30.0

3. semestr E/ZWKLSPkt
Bezpiecze艅stwo w laboratorium E 1 - 1 - 2.0
Ergonomia i ochrona w艂asno艣ci intelektualnych Z 1 - - - 1.0
Chemia analityczna Z 1 1 4 - 7.0
Chemia kwantowa E 1 - - 2 4.0
Chemia nieorganiczna Z 3 - 3 1 7.0
Informatyka E 1 - 1 - 3.0
Metody matematyczne w chemii E 1
 1
 - - 3.0
WF Z min. 60 g. - zaliczenie do 6. semestru
 2.0
=29.0

4. semestr E/ZWKLSPkt
Chemia analityczna E 1 1 4 - 7.0
Chemia nieorganiczna E 2 - 3 1 8.0
Chemia organiczna Z 3 - 5 1 9.0
Podstawy spektroskopii molekularnej E 1 - - 2 4.0
Podstawy chemii 艢rodowiska Z 2 - - 1 3.0
=31.0

5. semestr E/ZWKLSPkt
Chemia fizyczna E 2 2 3 - 8.0
Chemia organiczna E 2 - 6 1 10.0
Metody fizykochemiczne E 2 - 3 - 6.0
Przedmioty fakultatywne Z - - - - 6.0
Praktyka zawodowa Z zaliczenie do 6 semestru 3.0
=33.0

6. semestr E/ZWKLSPkt
Biochemia Z 2 - - - 1.0
Chemia fizyczna E 2 3 3 - 8.0
Krystalochemia Z 1 - - 1 1.0
Seminarium licencjackie Z - - - 1 3.0
Technologia chemiczna E 2 - 2 - 3.0
Przedmioty fakultatywne E - - - - 7.0
Egzamin licencjacki E - - - - 7.0
=30.0

Chemia podstawowa. Studia magisterskie. PLAN STUDI脫W (b臋dzie realizowany od rekrutacji na rok akademicki 2010/2011)

1. semestr E/ZWKLSPkt
Chemia teoretyczna E 2 - - 2 6.0
Krystalografia E 2 - - 2 5.0
Metody laboratoryjne (A, B, C, D i F) Z - - 4 - 4.0
Przedmiot specjalizacyjny I (A, B, C, D i F) E 2 - - 1 3.0
Przedmioty fakultatywne E - - - - 12.0
=30.0

2. semestr E/ZWKLSPkt
Modelowanie molekularne E 2 - 2 - 6.0
Przedmiot specjalizacyjny I (A, B, C, D i F) Z 2 - 6 2 12.0
Przedmiot specjalizacyjny II (A, B, C, D i F) E 2 - - 2 5.0
Przedmioty fakultatywne E - - - - 7.0
=30.0

3. semestr E/ZWKLSPkt
BHP E 1 - - - 2.0
Pracownia magisterska Z - - 20
15.0
Przedmiot specjalizacyjny I (A, B, C, D i F) E 2 - - 1 7.0
Wyk艂ad monograficzny E 4 - - - 6.0
=30.0

4. semestr E/ZWKLSPkt
Pracownia magisterska Z - - 20 - 15.0
Seminarium magisterskie Z - - - 2 5.0
Wyk艂ad monograficzny E 2 - - - 3.0
Praca dyplomowa I egzamin dyplomowy E - - - - 7.0
=30.0


    Uwagi do sposobu realizacji planu studi贸w:
  1. Przedmiot fakultatywny mo偶e mie膰 form臋 wyk艂adu, konwersatorium itd.
  2. Egzaminy i zaliczenia dla poszczeg贸lnych Przedmiot贸w fakultatywnych odbywaj膮 si臋 w semestrze ustalonym przez prowadz膮cego dany przedmiot.
  3. Na II stopniu studi贸w student musi zrealizowa膰 60 godz. zaj臋膰 laboratoryjnych w ramach przedmiot贸w fakultatywnych.

聽

Prezentacja przedmiot贸w
Studia licencjackie
01-546
Filozofia
dr Janusz Jask贸艂a (Wydzia艂 Nauk Spo艂ecznych UWr)
Wyk艂ad: 30 godz., 1. semestr.
Seminarium: 15 godz., 1. semestr.
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie z podstawami i histori膮 filozofii.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma (przedmiot realizowany jest na 1. roku studi贸w licencjackich)
Charakterystyka przedmiotu:
Zarys dziej贸w filozofii, najwa偶niejsi my艣liciele:
Tales, Anaksymander, Anaksymenes, Heraklit. Parmenides i szko艂a eleacka. Pitagorejczycy. Sofi艣ci. Sokrates. Platon. Arystoteles.
Zasadnicze tre艣ci filozofii Plotyna. Plotyn a Platon.
Zderzenie chrze艣cija艅stwa z tradycj膮 greck膮. System filozoficzny Augustyna. Stosunek rozumu i wiary.
Tomasz z Akwinu.
Filozofia Kartezjusza. Filozofia Spinozy.
Zasadnicze za艂o偶enia filozofii Locke'a, Berkeleya i Hume'a. Rousseau. Wolter.
Immanuel Kant.
System filozoficzny Hegla. Koncepcja prawdy.
Filozofia Nietzschego.
Egzystencjalizm (Kierkegaard, Jaspers, Sartre). Pozytywizm.
Personalizm (Maritain, Mounier).
Dekonstrukcjonizm, postmodernizm (neopragmatyzm).
Wsp贸艂czesna filozofia niemiecka (Husserl, Heidegger, Fromm, Habermas, Gadamer).
    Literatura
  1. Tatarkiewicz, "Historia filozofi",i t. I - III.
  2. Kuderowicz, "Filozofia nowo偶ytnej Europy".
  3. "Filozofia wsp贸艂czesna", red. Zb. Kuderowicz, t. I i II, W-wa 1990.
  4. "Kierunki filozofii wsp贸艂czesnej", skrypt pod red. J. Pawlaka, t. I i II, Toru艅 1995.
  5. Otfried H枚ffe, "Ma艂a historia filozofi".
  6. Mi艣, "Filozofia wsp贸艂czesna. G艂贸wne nurty".
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin ustny - losowane zagadnienia do zreferowania; lista zagadnie艅 jest publikowana.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a (na podstawie obecno艣ci i aktywno艣ci na zaj臋ciach).
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-001
Matematyka
Wyk艂adowcy z Wydzia艂u Matematyki i Informatyki UWr
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1. i 2.
Konwersatorium: 90 godz., semestr 1. i 2.
Punkty ECTS: 17,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Pos艂ugiwanie si臋 metodami matematycznymi w chemii. Umiej臋tno艣膰 matematycznego opisu zjawisk i proces贸w fizycznych i chemicznych oraz abstrakcyjnego rozumienia problem贸w z zakresu fizyki i chemii.
Wymagania wst臋pne:
Brak.
Charakterystyka przedmiotu:
Ci膮gi i szeregi liczbowe. Rachunek r贸偶niczkowy funkcji jednej zmiennej (funkcje elementarne, ci膮g艂o艣膰 i granica funkcji, pochodna funkcji i jej zastosowania). Rachunek ca艂kowy funkcji jednej zmiennej (ca艂ka oznaczona i nieoznaczona, metody obliczania ca艂ek, zastosowania ca艂ek oznaczonych). Liczby zespolone. Algebra liniowa: macierze, uk艂ady r贸wna艅, wyznaczniki, warto艣ci i wektory w艂asne. Funkcje wielu zmiennych. Pochodna funkcji wielu zmiennych. Podstawy teorii r贸wna艅 r贸偶niczkowych. Elementy geometrii analitycznej. Elementy geometrii przestrzennej. Podstawy teorii grup. Szeregi Fouriera. Elementy rachunku prawdopodobie艅stwa i statystyki.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzaminy pisemne po 1. i 2. semestrze - rozwi膮zywanie zada艅 typu takiego jak poprzednio omawiane na zaj臋ciach.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-002
Fizyka
prof. dr hab. Zbigniew Czapla (Wydzia艂 Fizyki i Astronomii UWr)
Wyk艂ad: 75 godz., semestr 1. i 2.
Konwersatorium: 45 godz., semestr 1. i 2.
Laboratorium: 45 godz., semestr 1. i 2.
Punkty ECTS: 14,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Umiej臋tno艣膰 pomiaru oraz znajomo艣膰 podstawowych wielko艣ci fizycznych; zrozumienie zjawisk i proces贸w fizycznych w przyrodzie; umiej臋tno艣膰 wykorzystywania praw przyrody w technice i 偶yciu codziennym.
Wymagania wst臋pne:
Brak.
Charakterystyka przedmiotu:
Ruch jednowymiarowy i ruch na p艂aszczy藕nie. Dynamika punktu materialnego. Praca i energia. Zasada zachowania energii i p臋du. Zderzenia, przekr贸j czynny na zderzenia. Ruch obrotowy i zasada zachowania momentu p臋du. Rotacje cz膮stek. R贸wnowaga cia艂 sztywnych. Stopnie swobody ruchu translacyjnego i obrotowego. Ruch drgaj膮cy. Oscylacje cz膮stek. Grawitacja. Statyka i dynamika p艂yn贸w. Ruch falowy. Elementy termodynamiki ( w bardzo ograniczonym zakresie). Elektrostatyka. Pr膮d elektryczny sta艂y. Pole magnetyczne. Prawo Indukcji Faradaya. Magnetyczne W艂a艣ciwo艣ci materii. Drgania elektromagnetyczne. Fale 艣wietlne. Odbicie i za艂amanie 艣wiat艂a. Optyka geometryczna i falowa. Interferencja, dyfrakcja i polaryzacja 艣wiat艂a. Elementy fizyki wsp贸艂czesnej.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzaminy pisemne po 1. i 2. semestrze.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a.
Laboratorium: wykonanie 膰wicze艅 przewidzianych programem zaj臋膰 plus ewaluacja ci膮g艂a.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-003
Podstawy chemii
dr hab. Miko艂aj F. Rudolf, prof. UWr.
Wyk艂ad: 60 godz., semestr 1. i 2.
Konwersatorium: 30 godz., semestr 1. i 2.
Laboratorium: 75 godz., semestr 1. i 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 1. i 2.
Punkty ECTS: 16,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Opanowanie podstawowych poj臋膰 i praw chemii na poziomie stanowi膮cym elementarne przygotowanie studenta do podj臋cia kurs贸w chemii nieorganicznej, analitycznej i fizycznej na poziomach podstawowych. Praktyczna ilustracja wybranych zjawisk i ich praktyczne wykorzystanie.
Wymagania wst臋pne:
Znajomo艣膰 chemii na poziomie licealnym.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Podstawowe jednostki, poj臋cia i prawa chemii. Faza gazowa - gaz doskona艂y a gaz rzeczywisty, prawa gazowe. Termodynamika reakcji chemicznej cz. I. - entalpia, ciep艂o reakcji, prawo Hessa. Podstawy kinetyki chemicznej. Termodynamika reakcji chemicznej cz. II - Entalpia swobodna, entropia, r贸wnowaga chemiczna, sta艂a r贸wnowagi. Modele kwas贸w i zasad. R贸wnowagi w roztworach elektrolit贸w- sta艂e dysocjacji, kwasy wieloprotonowe, bufory, rozpuszczalno艣膰. Inne typy r贸wnowag - r贸wnowagi w uk艂adach 1-sk艂adnikowych. Podstawy elektrochemii - p贸艂ogniwa, standardowy potencja艂 redukcji, r贸wnanie Nernsta, ogniwo, SEM ogniw, elektroliza, korozja. Budowa atomu - model Bohra a model falowy budowy atomu. Struktura atomu wieloelektronowego a uk艂ad Mendelejewa - parametry atomowe i ich zmiany. Cia艂a jonowe - sieci jonowe, cykl Habera-Borna. Wi膮zanie kowalencyjne- struktury Lewisa, orbitale hybrydowe, model wi膮za艅 walencyjnych, model VSEPR, wi膮zanie atomowe - orbitale molekularne moleku艂 typu A2.
Konwersatorium:
Podstawowe prawa i poj臋cia chemii. St臋偶enia roztwor贸w, rozcie艅czanie i mieszanie roztwor贸w, st臋偶enia jon贸w. Obliczenia stechiometryczne. Prawa gazowe. R贸wnowaga chemiczna w fazie gazowej. R贸wnowagi w roztworach elektrolit贸w.
Laboratorium:
Elementy techniki laboratoryjnej: wa偶enie, krystalizacja i sublimacja, destylacja, ekstrakcja i chromatografia, sporz膮dzanie roztwor贸w. W艂a艣ciwo艣ci pierwiastk贸w wybranych grup uk艂adu okresowego, ich tlenk贸w i wodork贸w. Reakcje utleniania i redukcji. W艂a艣ciwo艣ci roztwor贸w elektrolit贸w. R贸wnowagi w roztworach elektrolit贸w: sta艂a i stopie艅 dysocjacji, skala i wska藕niki pH, roztwory buforowe, miareczkowanie alkacymetryczne, iloczyn rozpuszczalno艣ci. Potencja艂y p贸艂ogniw metalicznych. Zwi膮zki kompleksowe.

    Literatura
  1. L. Jones, P. Atkins, "Chemia og贸lna. Cz膮steczki, materia, reakcje". Tom 1+2, PWN Warszawa 2009.
  2. A. Biela艅ski, "Podstawy chemii nieorganicznej", t.1 i 2; PWN Warszawa 2007.
  3. M. J. Sienko, R. A. Plane, "Chemia. Podstawy i zastosowania", WNT Warszawa 2002, tak偶e wcze艣niejsze wydania tego podrecznika
  4. W. Ufnalski, "Podstawy oblicze艅 chemicznych z programami komputerowymi", WNT Warszawa 1999.
  5. "膯wiczenia laboratoryjne z podstaw chemii", M.F. Rudolf (red.),. UWr. 1991.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: w 1. semestrze zaliczenie (na podstawie obecno艣ci), w 2.semestrze egzamin (pisemny - zagadnienia i zadania do rozwi膮zania z ca艂ego programu przedmiotu).
Seminarium: w 1. i 2. semestrze zaliczenie na podstawie ewaluacji ci膮g艂ej.
Konwersatorium i laboratorium: zaliczenie w 1. i 2.semestrze na podstawie ewaluacji ci膮g艂ej oraz kolokwi贸w ko艅cowych. Wymagana ocena pozytywna z kolokwi贸w ko艅cowych.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-043
Biologia og贸lna
dr Edyta Gola (botanika); dr Piotr Mamczur (zoologia)
Wyk艂ad: 30 godz., 2. semestr.
Punkty ECTS: 1,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Przegl膮d zagadnie艅 zwi膮zanych z podstawowym planem budowy ro艣lin w uj臋ciu ewolucyjnym oraz jego modyfikacjami zwi膮zanymi z przystosowaniem do r贸偶nych 艣rodowisk. Poznanie struktury organizmu ro艣linnego na r贸偶nych poziomach organizacji. Podstawowa znajomo艣膰 struktury i funkcjonowania kom贸rki zwierz臋cej (mi臋艣niowej i nerwowej). Podstawowa znajomo艣膰 molekularnych proces贸w zachodz膮cych w narz膮dach zmys艂贸w.
Wymagania wst臋pne:
Wiadomo艣ci z zakresu biologii na poziomie szko艂y 艣redniej.
Charakterystyka przedmiotu:
Molekularne pod艂o偶e 偶ycia, teorie powstania 偶ycia na Ziemi. Poziomy organizacji 偶ycia - formy bezkom贸rkowe, kom贸rki, tkanki, narz膮dy. Organizmy jedno- i wielokom贸rkowe. Biologiczne poj臋cie gatunku, procesy powstawania i wymierania gatunk贸w. Budowa i fizjologia organizm贸w priokariotycznych i eukariotycznych.
Botanika:
Tematy realizowane na zaj臋ciach cz臋艣ci botanicznej dotycz膮: biogenezy i powstania kom贸rek prokariotycznych i eukariotycznych; ewolucji formy i planu budowy ro艣lin. Studenci zapoznaj膮 si臋 z podstawowymi systemami tkankowymi i funkcjonalnymi ro艣lin wy偶szych oraz modyfikacjami organizm贸w ro艣linnych, b臋d膮cych wyrazem adaptacji do r贸偶nych 艣rodowisk. Poznaj膮 r贸偶ne formy oddzia艂ywa艅 ro艣lin z innymi organizmami (zapylanie, mikoryza, paso偶ytnictwo). Studenci poznaj膮 przyk艂adowe zwi膮zki chemiczne produkowane przez ro艣liny, m.in. substancje zapasowe, barwniki, wt贸rne metabolity wykorzystywane przez ro艣liny do obrony przed patogenami i zwierz臋tami ro艣lino偶ernymi oraz mo偶liwo艣膰 zastosowania tych zwi膮zk贸w przez cz艂owieka (ro艣liny u偶ytkowe, kosmetyczne, lecznicze).
Zoologia:
Przekazywanie sygna艂贸w w kom贸rce; struktura i funkcjonowanie kom贸rek nerwowych; struktura, rodzaje oraz mechanizm skurczu kom贸rek mi臋艣niowych; podstawy procesu widzenia (struktura oka oraz molekularne mechanizmy odpowiedzialne za widzenie); zmys艂y smaku, w臋chu, dotyku i s艂uchu
    Zalecana literatura
    Botanika:
  1. Szweykowska A, Szweykowski J. Botanika. T.1. "Morfologia". PWN, 1993.
  2. Hejnowicz Z. "Anatomia i histogeneza ro艣lin naczyniowych". PWN, 2002.
  3. Raven PH, Evert RF, Eichorn SE. "Biology of Plants". 6th ed., Freeman & Co., 1999.
  4. Podbielkowski Z, Podbielkowska M. "Przystosowania ro艣lin do 艣rodowiska". WSiP, 1992.
  5. Harborne JB. "Ekologia biochemiczna". PWN, 1993.
    6. Zoologia:
  6. L. Stryer. "Biochemia". PWN, 2003.
  7. J. Kawiak et al. "Podstawy cytofizjologii". PWN, 1995.
  8. B. Alberts et al. "Molecular biology of the cell". Gerland Science, 2002.
  9. F.W. Ganong. "Fizjologia lekarska". 1994.
  10. J. Z. Nowak i J.B. Zawilska. "Receptory i mechanizmy przekazywania sygna艂u". PWN, 2004.
Metody oceniania:
Test.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-021
Informatyka
dr hab. Miros艂aw Czarnecki, dr W. Wrzeszcz
Wyk艂ad:30 godz., semestr 2. i 3.
Laboratorium:45 godz., semestr 2. i 3.
Punkty ECTS: 6,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy
Poziom przedmiotu:
Poziom podstawowy.
Cel przedmiotu:
Cz臋艣膰 1. Zapoznanie student贸w z oprogramowaniem wspomagaj膮cym dalsze kszta艂cenie.
Cz臋艣膰 2. nabycie umiej臋tno艣ci pos艂ugiwania si臋 pakietem programowym MATLAB oraz poznanie podstawowych metod numerycznych najcz臋艣ciej stosowanych do analizy danych eksperymentalnych.
Wymagania wst臋pne:
Cz臋艣膰 1. Nie ma.
Cz臋艣膰 2. zaliczony kurs matematyki na 1 i 2 semestrze oraz kurs informatyki na 2 semestrze.
Charakterystyka przedmiotu:
Cz臋艣膰 1. dr W. Wrzeszcz
Zestaw komputerowy, 艣rodowisko MS Windows, sie膰 komputerowa. Zastosowanie komputer贸w. Internet 鈥 wyszukiwanie informacji, prezentacja multimedialna (MS PowerPoint, aparat cyfrowy, skaner). Redagowanie tekst贸w naukowych (MS Word) zawieraj膮cych r贸wnania matematyczne (MS Equation), wzory strukturalne zwi膮zk贸w chemicznych oraz rysunki aparatury chemicznej (ACDLabs 鈥 ChemSketch). Wykorzystanie arkusza kalkulacyjnego MS Excel do opracowania danych eksperymentalnych: - jako baza danych, - funkcje statystyczne, - r贸偶ne typy regresji, - rozwi膮zywanie prostych optymalizacji za pomoc膮 pakietu Solver. Zastosowanie programu Maxima do przekszta艂ce艅 symbolicznych. Przegl膮d program贸w do dydaktyki chemii.
Cz臋艣膰 2. dr hab. Miros艂aw Czarnecki
Charakterystyka przedmiotu: Pierwsza cz臋艣膰 zaj臋膰 po艣wi臋cona jest na nauk臋 pos艂ugiwania si臋 pakietem programowym MATLAB, kt贸ry stanowi podstawowe narz臋dzie stosowane zar贸wno w czasie wyk艂adu jak i 膰wicze艅 laboratoryjnych. W dalszej cz臋艣ci zaj臋膰 studenci poznaj膮 podstawowe metody numeryczne oraz funkcje w艂asne MATLABa, kt贸re stanowi膮 implementacje tych metod. Najwa偶niejsze zagadnienia z kt贸rymi studenci zapoznaj膮 si臋 w czasie zaj臋膰 obejmuj膮: operacje na macierzach i wyznacznikach, rozwi膮zywanie uk艂ad贸w r贸wna艅 liniowych (r贸wnie偶 nadmiarowych), szukanie miejsc zerowych, numeryczne ca艂kowanie, interpolacja wielomianowa, numeryczne r贸偶niczkowanie, aproksymacja 艣redniokwadratowa, minimalizacja funkcji jednej i wielu zmiennych oraz statystyczne opracowanie wynik贸w pomiarowych.

    Literatura
    Cz臋艣膰 1.
  1. A. Eilmes, "膯wiczenia z Word dla Chemik贸w", Mikom, Warszawa 2001,
  2. M. Pilch, "膯wiczenia z Excel dla Chemik贸w", Mikom, Warszawa 2001,
  3. A. Michalak, "膯wiczenia z PowerPoint dla Chemik贸w", Mikom, Warszawa 2002,
  4. W. Regel, "膯wiczenia z Podstawy statystyki w Excelu", Mikom, Warszawa 2003.
    5. Cz臋艣膰 2.
  5. R. Pratap, MATLAB 7 dla naukowc贸w i in偶ynier贸w. Mikom (2007).
  6. A. Zalewski, R. Cegie艂a, Matlab - obliczenia numeryczne i ich zastosowanie. Nakom (2000).
  7. B. Mrozek, Z. Mrozek, Matlab i Simulink - poradnik u偶ytkownika. Helion (2004).
  8. L. V. Fausett, Applied Numerical Analysis Using MATLAB. Prentice Hall (USA) 1999.
  9. J. Brz贸zka, L. Dorobczy艅ski, Programowanie w Matlab. Mikom (1998).
  10. Z. Fortuna, B. Macukow, J. W膮sowski, Metody Numeryczne. WNT (2006).
  11. A. Ralston, Wst臋p do analizy numerycznej. PWN (1983).
Metody oceniania:
Cz臋艣膰 1(semestr 2.): zaliczenie
Cz臋艣膰 II(semestr 3.): Egzamin pisemny (2 godz.). Ewaluacja ci膮g艂a 鈥 kr贸tkie kolokwium (10 min.) na ka偶dych 膰wiczeniach oraz kolokwium zaliczeniowe (1 godz.) na koniec zaj臋膰.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-559
Metody matematyczne w chemii
dr Miros艂aw Koz艂owski
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 1.
Konwersatorium: 15 godz., semestr 1.
Punkty ECTS: 3,0.
Typ przedmiotu:
fakultatywny dla specjalno艣ci: Chemia 艣rodowiska, Informatyka chemiczna, Chemia biologiczna.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Rozwini臋cie i uzupe艂nienie kursu matematyki realizowanego w 1 i 2 semestrze w zakresie metod statystycznych i rachunku prawdopodobie艅stwa oraz teorii grup.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczenie kursu matematyki z 1 i 2 semestru.
Charakterystyka przedmiotu:
Definicja grupy i przyk艂ady grup, symetria cz膮steczek i grupy symetrii, grupy punktowe, reprezentacje grup, 鈥濿ielkie twierdzenie o ortogonalno艣ci鈥, tabele charakter贸w, reprezentacje grup cyklicznych, podstawowe poj臋cia rachunku prawdopodobie艅stwa, parametry zmiennej losowej, krzywe regresji, niekt贸re rozk艂ady: wielomianowy, wyk艂adniczy, Poissona, Gaussa, 蠂2, studenta, Fishera, metoda Monte Carlo, metoda najmniejszych kwadrat贸w, weryfikacja hipotez i wnioskowanie probabilistyczne.

    Literatura
  1. W.Kordecki, "Rachunek prawdopodobie艅stwa i statystyka matematyczna",
  2. R. Nowak, "Statystyka dla fizyk贸w",
  3. F. Albert Cotton, "Teoria grup",
  4. J. Mozrzymas, "Teoria grup w fizyce",
  5. B. Gleichgewicht, "Algebra",
  6. K. Szymiczek, "Zbi贸r zada艅 z teorii grup".
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny - czas trwania 90 minut - rozwi膮zywanie zada艅 podobnego typu, jak poprzednio omawiane na zaj臋ciach.
Konwersatorium: pisemne kolokwium zaliczeniowe przeprowadzane pod koniec semestru.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski ( mo偶liwo艣膰 prowadzenia zaj臋膰 w j臋zyku angielskim). .
01-099
Bezpiecze艅stwo w laboratorium chemicznym
dr Jolanta Ejfler, dr Witold Rybak
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 3.
Laboratorium: 15 godz., semestr 3.
Punkty ECTS: 3,0 .
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy
Poziom przedmiotu:
poziom podstawowy.
Cel przedmiotu:
Poznanie podstaw dobrej praktyki laboratoryjnej zwi膮zanej z bezpiecze艅stwem, praktyczna umiej臋tno艣膰 przygotowania, planowania i bezpiecznego sposobu wykonywania eksperyment贸w chemicznych oraz pracy w laboratorium. Zarz膮dzanie substancjami chemicznymi i elementy prewencji zagro偶e艅 chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczony przedmiot Podstawy Chemii z 1. roku.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Planowanie eksperymentu chemicznego, organizacja pracy, ocena i dob贸r sprz臋tu, aparatury laboratoryjnej, odczynnik贸w, Karty Charakterystyki Substancji Niebezpiecznych MSDS (zwroty zagro偶enia R i zwroty bezpiecze艅stwa S), identyfikacja i kwalifikacja zagro偶e艅, substancje kancerogenne, mutagenne i teratogenne (czynniki chemiczne, biologiczne i inne). Systemy redukcji zagro偶e艅, procedury post臋powania podczas zagro偶e艅, przyk艂ad prawid艂owo zaplanowanego eksperymentu chemicznego. Wyposa偶enie laboratorium, 艣rodki ochrony indywidualnej i zbiorowej, system oznakowania substancji. Zasady bezpiecznego post臋powania w laboratorium studenckim, post臋powanie z substancjami chemicznymi (zarz膮dzanie, przechowywanie, utylizacja, neutralizacja i dysponowanie odpadami), bezpieczne stosowanie technik laboratoryjnych, typowe zagro偶enia i wypadki w laboratorium, analiza przyczyn zdarze艅 niebezpiecznych (rozlanie lub rozsypanie substancji, zatrucia drog膮 pokarmow膮 lub oddechow膮, oparzenia chemiczne, po偶ar, wybuch itp.), dzia艂ania ratownicze, ocena skutk贸w, wprowadzenie dzia艂a艅 koryguj膮cych, monitorowanie zagro偶e艅 szkolenia i treningi.
Laboratorium:
Samodzielne przygotowanie, zaplanowanie i prawid艂owe wykonanie przydzielonego eksperymentu chemicznego. Ocena zagro偶e艅 w oparciu o dane 藕r贸d艂owe (cz臋艣膰 informatyczna), bezpieczne u偶ycie substancji chemicznych i w艂a艣ciwa eksploatacja wyposa偶enia, sprz臋tu laboratoryjnego i zabezpiecze艅; 膰wiczenia ewakuacyjne i po偶arnicze.

    Literatura
  1. J.A. Young (Editor), "Safety in Academic Chemistry Laboratories", Am. Chem. Soc., Washington DC, 2003.
  2. Committee on Prudent Practices for Handling, Storage and Disposal of Chemicals in Laboratories (Editor), "Prudent Practices in the Laboratory", National Academy Press Washington DC, 1995.
  3. Partnership for Advancement of Chemical Technology and National Science Foundation (Editor), "Building Student Safety Habits for the Workplace: Student Text (vol. 1), and Instructor Version (vol. 2), Terrific Science Books, Kits & More, USA, 2003.
  4. D. Koradecka (Red.), "Nauka o Pracy - Bezpiecze艅stwo, Higiena, Ergonomia, Zagro偶enia Czynnikami Niebezpiecznymi i Szkodliwymi w 艢rodowisku Pracy (vol. 6), CIOP, Warszawa, 2000.
  5. R. Kowal, "Bezpiecze艅stwo i Higiena przy Stosowaniu Substancji i Preparat贸w Chemicznych" O艣rodek Szkolenia PIP, Wroc艂aw 2006.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin testowy - test wielokrotnego wyboru typu zamkni臋tego.
Laboratorium: ocena ci膮g艂a 鈥 prawid艂owe przygotowanie, zaplanowanie i wykonanie przydzielonego eksperymentu chemicznego oraz opracowanie sprawozdania i etykiety otrzymywanej substancji, kt贸re podlegaj膮 ocenie.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-145-203
Ergonomia i ochrona w艂asno艣ci intelektualnych
dr Jolanta Ejfler, dr Julian Jezioro
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 3.
Punkty ECTS: 1,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty z 1 roku
Cel przedmiotu:
Wprowadzenie do ergonomii. Umiej臋tno艣膰 oceny ergonomicznie zaprojektowanego stanowiska pracy w laboratorium chemicznym.
Wprowadzenie do prawa w艂asno艣ci intelektualnej. Znajomo艣膰 w stopniu podstawowym poj臋膰 i konstrukcji prawa w艂asno艣ci intelektualnej z uwzgl臋dnieniem r贸偶nic w uregulowaniu prawa autorskiego oraz prawa w艂asno艣ci intelektualnej.
Charakterystyka przedmiotu:
Zarys historyczny, podstawowe definicje i cele ergonomii. Wprowadzenie do proces贸w diagnozowania i problem贸w kszta艂towania przestrzeni pracy (antropometria). Ergonomiczne projektowanie stanowiska pracy w laboratorium chemicznym, ocena monotypowo艣ci pracy, analiza obci膮偶enia OWAS.
Dobra intelektualne jako szczeg贸lny rodzaj d贸br prawnych. Miejsce regulacji prawa w艂asno艣ci intelektualnej w systemie polskiego prawa. Katalog przedmiot贸w prawa autorskiego i prawa w艂asno艣ci przemys艂owej 鈥 zagadnienia wsp贸lne. Geneza i znaczenie uregulowania mi臋dzynarodowego prawa w艂asno艣ci intelektualnej (konwencje: berne艅ska, paryska, powszechna oraz in. porozumienia, kt贸rych strona jest Polska).
Metody oceniania:
Zaliczenie, test.
    Literatura:
  1. D. Kordecka, Bezpiecze艅stwo pracy i ergonomia, T 1,2, CIOP, 1997.
  2. E. G贸rska, Ergonomia, projektowanie, diagnoza, eksperymenty, OWPW, 2007, Wyd. 2 ISBN: 978-83-7207-710-X
  3. D. Idczak, Ergonomia w kszta艂towaniu warunk贸w pracy, Wyd BHP i PPOZ, 1997, ISBN: 83-71872-52-6
  4. J. Jezioro, Prawo w艂asno艣ci intelektualnej (w:) Podstawy Prawa cywilnego pod red.: E. Gniewka, Warszawa 2010.
  5. J. Barta, Markiewicz, Prawo autorskie, Warszawa 2008,
  6. M. du Vall, Prawo patentowe, Warszawa 2008,
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-074
Chemia analityczna
dr hab. Gra偶yna Oczko
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 3. i 4.
Konwersatorium: 30 godz., semestr 3. i 4.
Laboratorium: 120 godz., semestr 3. i 4.
Punkty ECTS: 14,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 podstaw chemii analitycznej, umiej臋tno艣膰 wykonywania prostych oblicze艅 dot. r贸wnowag jonowych, praktyczna znajomo艣膰 podstawowych reakcji analitycznych i technik klasycznej analizy jako艣ciowej i ilo艣ciowej.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty 1. roku (matematyka, fizyka, podstawy chemii).
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Uk艂ad okresowy a analityczna klasyfikacja jon贸w. Wprowadzenie w chemi臋 roztwor贸w. Kryteria doboru reakcji stosowanych w chemii analitycznej. Procesy w uk艂adach jednofazowych. Procesy przeniesienia elektronu, protonu, jon贸w i cz膮steczek polarnych. Procesy w uk艂adach wielofazowych: r贸wnowagi heterogeniczne, str膮canie, wymiana jonowa. Zastosowanie powy偶szych proces贸w w rozdzielaniu i oznaczaniu. Zwi膮zek mi臋dzy struktur膮 elektronow膮 jon贸w, wi膮zaniem, a w艂a艣ciwo艣ciami zwi膮zk贸w w roztworach i w fazie sta艂ej. Skala metod analitycznych, analiza 艣ladowa. Chemia analityczna 艣rodowiska. Metody znormalizowane, kryteria doboru metody. Zasady pobierania pr贸bek i metody ich roztwarzania (rozpuszczanie, stapianie, mineralizacja). Metody rozdzielania i wzbogacania; przygotowanie pr贸bek do analizy metodami fizycznymi (AAS, AES). Ocena rzetelno艣ci wynik贸w analitycznych. Zastosowanie komputer贸w w analizie i opracowaniu danych analitycznych. Elementy statystyki matematycznej w analizie chemicznej. Metody instrumentalne analizy (podzia艂).
Konwersatorium:
Podstawowe poj臋cia. Obliczanie st臋偶e艅. Oddzia艂ywania mi臋dzyjonowe, prawo Debay'a-H眉ckla. Reakcje w uk艂adach jednofazowych. Elektrolity mocne i s艂abe, wzory Ostwalda. Reakcje kwas-zasada; obliczenia zwi膮zane z tymi procesami, pH roztwor贸w buforowych i soli s艂abych elektrolit贸w. R贸wnowagi red-ox. Potencja艂 Nernsta. R贸wnowagi kompleksowania, sta艂e tworzenia i trwa艂o艣ci. Reakcje w uk艂adach wielofazowych. Str膮canie osad贸w, rozpuszczalno艣膰. Krzywe miareczkowania. Wska藕niki. Zastosowanie komputer贸w w analizie i obr贸bce danych.
Laboratorium:
Reakcje identyfikacji V grupy kation贸w wg Freseniusa. Wybrane metody rozdzia艂u: chromianowa, alkoholowa, siarczanowa. Specjalne metody analizy: kroplowa i mikrokrystaliczna. Metody oddzielania kation贸w III grupy: metoda siarczkowa i amoniakalna. Rozdzia艂 w obecno艣ci jon贸w przeszkadzaj膮cych. Selektywne wytr膮canie. W艂a艣ciwo艣ci siarczk贸w II grupy i zasada podzia艂u na podgrupy. Klasyfikacja i badania wst臋pne w analizie anion贸w. Analiza z艂o偶ona makro- i mikrosk艂adnika. Reakcje z przeniesieniem protonu i ich aspekty analityczne, alkacymetria, oznaczanie na jonitach. Reakcje z przeniesieniem elektron贸w, metody analityczne oparte na tych reakcjach: manganometria, jodometria, bromianometria. Kompleksometria. R贸wnowagi heterogenne, procesy wp艂ywaj膮ce na przesuni臋cie r贸wnowagi heterogennej: obj臋to艣ciowa analiza str膮ceniowa i analiza wagowa. Krzywa miareczkowania, wska藕niki. Metody ilo艣ciowego przeprowadzania substancji sta艂ej do roztworu. Fizyczne metody analizy chemicznej, atomowa spektrometria emisyjna. 9 analiz prostych i analiza makro- i mikrosk艂adnik贸w substancji z艂o偶onej.

    Literatura
  1. J. Minczewski, Z. Marczenko, "Chemia analityczna", PWN Warszawa 1985.
  2. G. Charlot, "Analiza nieorganiczna jako艣ciowa", PWN Warszawa 1976.
  3. T. Lipiec, Z. S. Szmal, "Chemia analityczna z elementami analizy instrumentalnej", PZWL W-a 1976.
  4. D. A. Skoog, D. M. Wert, F. J. Holler, "Analytical Chemistry", Chicago 1994.
  5. A. Biela艅ski, "Podstawy chemii nieorganicznej", t.1 i 2; PWN Warszawa 1987.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny, mo偶liwo艣膰 ustnej poprawy oceny.
Konwersatorium: ewaluacja ci膮g艂a.
Laboratorium: Nale偶y zda膰 kolokwia cz膮stkowe z poszczeg贸lnych dzia艂贸w oraz wykona膰 wszystkie zaplanowane analizy: jako艣ciowe (3. semestr: 4 analizy proste i 1 z艂o偶ona) oraz ilo艣ciowe (4. semestr: 7 analiz prostych i 1 z艂o偶ona).
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-037
Chemia kwantowa
prof. dr hab. Zdzis艂aw Latajka
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 3.
Seminarium: 30 godz., semestr 3.
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Poziom podstawowy.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 podstaw chemii kwantowej, umiej臋tno艣膰 rozwi膮zywania r贸wnania Sch枚dingera dla prostych uk艂ad贸w, zrozumienie natury chemicznych mechanizm贸w tworzenia wi膮za艅 chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty 1. roku (matematyka, fizyka, podstawy chemii).
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Postulaty mechaniki kwantowej. Rozwi膮zania r贸wnania Schr枚dingera dla: niesko艅czenie g艂臋bokiej studni potencja艂u, bariery potencja艂u - efekt tunelowania i oscylatora harmonicznego. Moment p臋du, rotator sztywny. Atom jednoelektronowy - spos贸b rozwi膮zania r贸wnania Schr枚dingera, dyskusja rozwi膮za艅, w艂asno艣ci orbitali. Metody przybli偶onego rozwi膮zania r贸wnania Schr枚dingera - metoda wariacyjna (twierdzenie wariacyjne, metoda Ritza). Spin elektronowy. Sprz臋偶enie spinowo-orbitalne. Uk艂ady wieloelektronowe, przybli偶enie jednoelektronowe, atom helu. Wst臋p do metod obliczeniowych chemii kwantowej: metoda Hartree-Focka i Hartree-Focka-Roothaana, metody p贸艂empiryczne. Korelacja elektronowa. Rozdzielenie ruchu j膮der od elektron贸w - przybli偶enie Borna-Oppenheimera, ca艂kowita energia cz膮steczki. Zastosowania chemii kwantowej - optymalizacja struktury geometrycznej i okre艣lanie w艂a艣ciwo艣ci fizykochemicznych.
Seminarium:
Rozwi膮zywanie problem贸w przerabianych na wyk艂adzie.

    Literatura
  1. W. Ko艂os, "Chemia kwantowa", PWN, Warszawa, 1991.
  2. W. Ko艂os, J.Sadlej, "Atom i cz膮steczka", WNT, Warszawa, 1998.
  3. L. Piela, "Idee chemii kwantowej", PWN, Warszawa, 2001.
  4. I.N. Levine, "Quantum chemistry", Prentice Hall, Upper Saddle River, 2000.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin (pisemny - zadania i zagadnienia do rozwi膮zania z ca艂ego programu przedmiotu, mo偶liwe ustne poprawienie oceny).
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a - sprawdziany w postaci prostych zada艅; dla os贸b ze zbyt s艂abymi wynikami kolokwium ko艅cowe z ca艂o艣ci materia艂u.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-007
Chemia nieorganiczna
prof. dr hab. Anna Trzeciak, prof. dr hab. Jerzy Lisowski
Wyk艂ad: 75 godz., semestr 3. i 4.
Laboratorium: 90 godz., semestr 3. i 4.
Seminarium: 30 godz., semestr 3. i 4.
Punkty ECTS: 15,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Umiej臋tno艣膰 opisu struktury i w艂a艣ciwo艣ci pierwiastk贸w i zwi膮zk贸w chemicznych. Zrozumienie typ贸w i mechanizm贸w reakcji chemicznych. Okre艣lanie reaktywno艣ci zwi膮zk贸w pierwiastk贸w grup g艂贸wnych i zwi膮zk贸w kompleksowych w powi膮zaniu z ich struktur膮 elektronow膮 i molekularn膮. Znajomo艣膰 nomenklatury zwi膮zk贸w nieorganicznych. Znajomo艣膰 metod syntezy zwi膮zk贸w nieorganicznych i kompleksowych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone: matematyka, fizyka, podstawy chemii.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Wi膮zania chemiczne (jonowe, kowalencyjne). Struktura cz膮steczek dwu- i wieloatomowych. Struktura cia艂a sta艂ego, sieci zwi膮zk贸w jonowych i metali. Klasyfikacja reakcji chemicznych, wymiana elektron贸w i proton贸w, reakcje w fazie ciek艂ej i sta艂ej, udzia艂 rozpuszczalnika. Nomenklatura zwi膮zk贸w nieorganicznych i metaloorganicznych. W艂a艣ciwo艣ci pierwiastk贸w grup g艂贸wnych i ich zwi膮zk贸w. Budowa zwi膮zk贸w kompleksowych wed艂ug teorii pola krystalicznego i orbitali molekularnych. W艂a艣ciwo艣ci magnetyczne i spektroskopowe zwi膮zk贸w pierwiastk贸w przej艣ciowych. Reakcje zwi膮zk贸w kompleksowych, reakcje przeniesienia elektron贸w i wymiany ligand贸w. Trwa艂o艣膰 kinetyczna i termodynamiczna, kinetyka reakcji. Zwi膮zki metaloorganiczne i ich zastosowanie. Elementy chemii bionieorganicznej.
Seminarium:
Uzupe艂nienie i poszerzenia wybranych zagadnie艅 do wyk艂adu.
Laboratorium:
Techniki laboratoryjne syntezy i oczyszczania zwi膮zk贸w nieorganicznych pierwiastk贸w grup g艂贸wnych i d-elektronowych. Synteza zwi膮zk贸w kompleksowych z ligandami chelatowymi i makrocyklicznymi, zwi膮zk贸w wielordzeniowych i wielkocz膮steczkowych..

    Literatura
  1. F. A. Cotton, G. Wilkinson, C. Murillo, M. Bochmann, "Chemia nieorganiczna - podstawy", PWN, Warszawa, 1995
  2. A. Biela艅ski, "Podstawy chemii nieorganicznej", PWN, Warszawa, 2002
  3. L. Kolditz (red.) "Chemia nieorganiczna", t. 1 i 2, PWN, Warszawa, 1994
  4. F. A. Kettle, "Fizyczna chemia nieorganiczna", PWN, Warszawa 1999
  5. J. Ga艂ecki, "Preparatyka nieorganiczna", WNT, Warszawa, 1964
Metody oceniania:
Wyk艂ad: w 1. semestrze zaliczenie, w 2. semestrze egzamin pisemny testowy.
Seminarium: sprawdziany w ci膮gu ca艂ego semestru.
Laboratorium: ocena przygotowania do zaj臋膰 i ocena wykonania 膰wiczenia.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-008
Chemia organiczna
prof. dr hab. Lechos艂aw Latos-Gra偶y艅ski
Wyk艂ad: 75 godz., semestr 4. i 5.
Laboratorium: 165 godz., semestr 4. i 5.
Seminarium: 30 godz., semestr 4. i 5.
Punkty ECTS: 19,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
艢redni.
Cel przedmiotu:
Opanowanie fundamentalnych zagadnie艅 chemii organicznej. Opanowanie podstawowych techniki syntezy i analizy stosowanych w chemii organicznej.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczony pe艂en kurs z przedmiotu "Podstawy chemii".
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Nomenklatura IUPAC, struktura i w艂a艣ciwo艣ci chemiczne i fizykochemiczne, metody syntezy, wyst臋powanie w przyrodzie, zastosowania medyczne, przemys艂owe i laboratoryjne. Struktura i wi膮zania w zwi膮zkach organicznych. Struktura i reaktywno艣膰. Kwasy i zasady, moleku艂y polarne i niepolarne. Reakcje alkan贸w. Energia dysocjacji wi膮zania. Wolnorodnikowe halogenowanie alkan贸w. Cykloalkany. Stereoizomeria. W艂a艣ciwo艣ci i reakcje halogenk贸w alkilowych. Dwucz膮steczkowa substytucja nukleofilowa. Jednocz膮steczkowa substytucja nukleofilowa. Reakcje eliminacji. Alkohole: w艂a艣ciwo艣ci i strategie syntezy. Etery, etery koronowe, epoksydy i sulfidy. J膮drowy rezonans magnetyczny jako narz臋dzie okre艣lenia struktury zwi膮zk贸w organicznych. Alkeny. Spektroskopia oscylacyjna w chemii organicznej. Alkiny. Sprz臋偶one dieny - uk艂ady ze zdelokalizowanymi wi膮zaniami 蟺. Spektroskopia elektronowa w nadfiolecie i zakresie widzialnym w chemii organicznej. Benzen i aromatyczno艣膰: reakcje aromatycznej substytucji elektrofilowej, podstawniki a kontrola regioselektywno艣ci. Grupa karbonylowa: aldehydy i ketony Enole, reaktywno艣膰 jon贸w enolanowych, kondensacja aldolowa : 伪,尾-nienasycone aldehydy i ketony. Kwasy karboksylowe. Spektrometria mas w chemii organicznej. Aminy i ich pochodne. Chemia podstawionych pochodnych benzenu: alkilobenzeny, aminy aromatyczne, fenole. Reakcja kondensacji Claisena: synteza zwi膮zk贸w 尾-dikarbonylowych. Monosacharydy, disacharydy, polisacharydy. Zwi膮zki heterocykliczne (furan, tiofen, pirol, pirydyna, porfiryny). Elementy strategii syntezy organicznej. Aminokwasy, peptydy, bia艂ka i kwasy nukleinowe: biopolimery.
Zwi膮zki metaloorganiczne - otrzymywanie, budowa, w艂a艣ciwo艣ci, zastosowania. Polimery - metody otrzymywania, budowa, w艂a艣ciwo艣ci i zastosowania. 呕ywice fenolowe, epoksydowe i poliestrowe. Polimery biodegradowalne. Elementy chemii supramoleku艂.
Seminarium:
Rozwi膮zywanie problem贸w ilustruj膮cych wybrane zagadnienia wyk艂adu.
Laboratorium:
Poznanie podstawowych operacji w pracowni chemii organicznej. Metody syntezy i oczyszczania prostych zwi膮zk贸w organicznych. Podstawy analizy zwi膮zk贸w organicznych.

    Literatura
    Wyk艂ad i seminarium:
  1. K. P. C. Vollhardt, N. E. Schore, "Organic Chemistry Stucture and Function", W.H Freeman and Company, New York.
  2. J. McMurry, "Chemia organiczna", PWN Warszawa
  3. P. Mastalerz, "Chemia Organiczna", Wydawnictwo Chemiczne.

    4. Laboratorium:
  4. Vogel`s Textbook of practical organic chemistry.
  5. Gawro艅ski J., Gawro艅ska K., Kasprzyk K., Kwit M. "Wsp贸艂czesna synteza organiczna - wyb贸r eksperyment贸w".
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny, 3-godzinny.
Seminarium: pisemne kolokwia z podstawowych zagadnie艅 omawianych na wyk艂adzie oraz ewaluacja ci膮g艂a.
Laboratorium: kolokwia oceniaj膮ce przygotowanie teoretyczne do 膰wicze艅 laboratoryjnych oraz ewaluacja ci膮g艂a w zakresie praktycznego opanowania technik laboratoryjnych.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-954
Podstawy spektroskopii molekularnej
prof. dr hab. Zofia Mielke
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 4.
Seminarium: 30 godz., semestr 4.
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
艢redniozaawansowany.
Cel przedmiotu:
Student zapozna si臋 z podstawami teoretycznymi i zastosowaniami najwa偶niejszych metod spektroskopii molekularnej. Student uzyska wiedz臋 na temat metod rejestracji widm, zdob臋dzie umiej臋tno艣膰 ich interpretacji oraz analizy danych eksperymentalnych w powi膮zaniu z budow膮 i w艂a艣ciwo艣ciami zwi膮zk贸w chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Student powinien wcze艣niej zaliczy膰 przedmioty: fizyka, matematyka, podstawy chemii.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Charakterystyka fali elektromagnetycznej. Oddzia艂ywanie promieniowania elektromagnetycznego z materi膮. Kwantowe stany energetyczne cz膮steczek. Rozk艂ad Boltzmanna i obsadzenie poziom贸w energetycznych. Podstawowe rodzaje spektroskopii molekularnej. Regu艂y wyboru w spektroskopii. Widmo rotacyjne dwuatomowego rotatora sztywnego. Wyznaczanie d艂ugo艣ci wi膮zania z widm mikrofalowych. Spektroskopia oscylacyjna - model oscylatora harmonicznego i anharmonicznego cz膮steczki dwuatomowej. Poj臋cie drgania normalnego. Ruchy oscylacyjne cz膮steczek wieloatomowych, klasyfikacja drga艅 normalnych. Zjawisko Ramana. Zastosowanie widm ramanowskich w chemii biologicznej i naukach medycznych. Relacje pomi臋dzy widmami IR oraz Ramana. Koncepcja cz臋sto艣ci charakterystycznych. Stany elektronowe moleku艂 dwu- i wieloatomowych, przej艣cia elektronowe w zwi膮zkach organicznych, nieorganicznych i kompleksowych. Struktura elektronowa a magnetyczne w艂a艣ciwo艣ci zwi膮zku. Schemat Jab艂o艅skiego. Widma elektronowe absorpcyjne i luminescencyjne. Elementy fotochemii i radiochemii. Podstawy teoretyczne rezonansu magnetycznego j膮der i elektron贸w. Zjawisko ekranowania j膮drowego, sprz臋偶enia spinowo-spinowe. Rezonans 1H, 13C, 14N, 15N, 19F, 31P oraz przyk艂adowe widma NMR. Zasady interpretacji widm spektroskopii optycznej i rezonansowej. Zastosowania spektroskopii molekularnej w chemii, biologii i medycynie.
Seminarium:
Studenci rozwi膮zuj膮 problemy i zadania rachunkowe ilustruj膮ce wybrane zagadnienia wyk艂adu. Zdobywaj膮 umiej臋tno艣膰 interpretacji widm oraz zapoznaj膮 si臋 z mo偶liwo艣ciami ich wykorzystania w analizie jako艣ciowej i ilo艣ciowej zwi膮zk贸w chemicznych.

    Literatura
  1. Joanna Sadlej, "Spektroskopia molekularna".
  2. G.M. Barrow, "Wst臋p do spektroskopii molekularnej".
  3. Z. K臋cki, "Podstawy spektroskopii molekularnej".
  4. W. Zieli艅ski, A. Rajca (wyd.) "Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji zwi膮zk贸w organicznych".
  5. B. Wojtkowiak, M. Chabanel, "Spektrochemia molekularna".
  6. R.M. Silverstein, F.X. Webster, D.J. Kiemle, "Spektroskopowe metody identyfikacji zwi膮zk贸w organicznych".
  7. F.A. Cotton, "Teoria grup. Zastosowania w chemi".i
  8. Z. Mielke, M. Wierzejewska-Hnat, M. M. Ilczyszyn, J. Baran, K. Bukiety艅ska, M. Ilczyszyn, T. Cukierda, J. Jezierska, A. Jezierski, cztery skrypty pt. "膯wiczenia laboratoryjne z fizyki chemicznej", Wydawnictwo Uniwersytetu Wroc艂awskiego, 1995.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin pisemny (I termin i termin poprawkowy) z mo偶liwo艣ci膮 poprawy na egzaminie ustnym.
Seminarium: Trzy cz膮stkowe, pisemne kolokwia w trakcie semestru oraz ewaluacja ci膮g艂a. Na ko艅cu semestru jedno kolokwium poprawkowe.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-547
Podstawy chemii 艣rodowiska
prof. Ma艂gorzata Je偶owska-Bojczuk
Wyk艂ad: 30 godz., 1. semestr.
Seminarium: 15 godz., 1. semestr.
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z podstawowymi problemami dotycz膮cymi zagadnie艅 艣rodowiskowych. Zanieczyszczenia poszczeg贸lnych ekosystem贸w oraz mo偶liwo艣ci ochrony przed nimi. Skutki obecno艣ci substancji zar贸wno pochodzenia naturalnego jak i antropogennego w 艣rodowisku. Koncepcja zr贸wnowa偶onego rozwoju. Racjonalne korzystanie z zasob贸w 艣rodowiska.
Charakterystyka przedmiotu:
Zakres i zadania nauki o 艣rodowisku (podstawowe definicje i poj臋cia). Pierwiastki biogenne i cykle biogeochemiczne. Klasyfikacja i sk艂adowanie odpad贸w (odpady ciek艂e, 艣cieki oraz procesy ich oczyszczania; uzdatnianie wody; unieszkodliwianie i sk艂adowanie odpad贸w sta艂ych - komunalnych, przemys艂owych i specjalnych 鈥 redukcja, recykling, segregacja; paliwa, oleje, rozpuszczalniki 鈥 zabezpieczenia, utylizacja; odpady gazowe oraz metody usuwania zanieczyszcze艅 gazowych; odsiarczanie spalin). 殴r贸d艂a energii oraz odnawialne 藕r贸d艂a surowc贸w i energii. Odpady z gospodarstw domowych - segregacja, recykling, utylizacja, zagospodarowanie. Litosfera - gleby (degradacja, denudacja, zm臋czenie). Sposoby zwi臋kszania produkcji 偶ywno艣ci (nawo偶enie, ochrona ro艣lin). 艢rodki ochrony ro艣lin - stosowanie, szkodliwo艣膰, zabezpieczenia w trakcie stosowania. Chemiczne zanieczyszczenia i ska偶enia gleb; rekultywacja. Pestycydy (podzia艂 oraz og贸lna charakterystyka toksykologiczna, adsorpcja i degradacja). Podstawowe zanieczyszczenia i ska偶enia 偶ywno艣ci oraz dodatki do 偶ywno艣ci. Atmosfera - sk艂ad i struktura (zmiany cykliczne i acykliczne). 殴r贸d艂a zanieczyszcze艅 atmosfery i mechanizmy samoregulacji. Aerozole i smogi. Efekt cieplarniany. Ozon w atmosferze. Kwa艣ne opady atmosferyczne (wp艂yw na 艣rodowisko przyrodnicze, hipotezy zamierania las贸w). Hydrosfera - charakterystyka w 艣rodowisku i klasyfikacja. Chemiczne zanieczyszczenia w贸d (czynniki wp艂ywaj膮ce na specjacj臋 substancji chemicznych). Ropa naftowa i zanieczyszczenia olejowe. Detergenty i 艣rodki czyszcz膮ce - oddzia艂ywanie na 艣rodowisko, utylizacja odpad贸w. Eutrofizacja. Problem Ba艂tyku. Wska藕niki zanieczyszczenia w贸d - system saprob贸w. Charakterystyka proces贸w samooczyszczania si臋 w贸d. Koncepcja zr贸wnowa偶onego rozwoju - chemia przyjazna cz艂owiekowi i otoczeniu.
Metody nauczania:
Studenci przygotowuj膮 referaty, kt贸rych tematyk臋 ustala prowadz膮cy zaj臋cia i kt贸rych jako艣膰 przygotowania oraz prezentacji s膮 oceniane. Oceniany jest tak偶e udzia艂 student贸w w dyskusji.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: zaliczenie na podstawie pozytywnych ocen z trzech kolokwi贸w w formie pisemnych test贸w.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a - sprawdzanie wiedzy poprzez zdawanie cz膮stkowych kolokwi贸w. Warunkiem zaliczenia seminari贸w jest tak偶e przygotowanie i wyg艂oszenie przez student贸w dw贸ch 15. minutowych wyst膮pie艅, kt贸re w formie pisemnej maj膮 by膰 oddane prowadz膮cemu zaj臋cia.
    Literatura:
  1. P. O'Neill, "Chemia 艣rodowiska", PWN, Warszawa 1997.
  2. S.F. Zakrzewski, "Podstawy toksykologii 艣rodowiska", PWN, Warszawa 1995.
  3. B.J. Alloway, D.C. Ayres, "Chemiczne podstawy zanieczyszczenia 艣rodowiska", PWN, Warszawa 1999.
  4. M. Siemi艅ski,"艢rodowiskowe zagro偶enia zdrowia", PWN, Warszawa 2007.
  5. G. W. vanLoon, S. J. Duffy, "Chemia 艢rodowiska", PWN, Warszawa 2008.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-015
Chemia Fizyczna
prof. dr hab. Maria Grzeszczuk, prof. dr hab. Ryszard Jakubas
Wyk艂ad: 60 godz., semestr 5. i 6.
Konwersatorium: 75 godz., semestr 5. i 6.
Laboratorium: 90 godz., semestr 5. i 6.
Punkty ECTS: 16,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 fizycznych podstaw proces贸w chemicznych, prowadzenie oblicze艅 zwi膮zanych z nimi, umiej臋tno艣膰 prowadzenia pomiar贸w fizykochemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty 1. roku (matematyka, fizyka, podstawy chemii w ramach przedmiot贸w chemia nieorganiczna i chemia analityczna)
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Termodynamika fenomenologiczna z elementami termodynamiki statystycznej: I zasada termodynamiki, prawo Hessa i Kirchhoffa, termochemia, procesy samorzutne, II i III zasada termodynamiki, entropia, molekularna interpretacja energii wewn臋trznej i entropii, to偶samo艣ci termodynamiczne, termodynamika uk艂ad贸w otwartych, potencja艂 chemiczny, prawo dzia艂ania mas, sta艂a r贸wnowagi i jej zale偶no艣膰 od parametr贸w termodynamicznych, roztwory idealne i rzeczywiste. Elementy termodynamiki proces贸w nieodwracalnych. R贸wnowagi fazowe: opis termodynamiczny, klasyfikacja przemian fazowych, uk艂ady jednosk艂adnikowe, prawo Clausiusa-Clapeyrona, r贸wnowagi cia艂o sta艂e-ciecz-para, uk艂ady dwusk艂adnikowe, prawo Raoulta i Henry鈥檈go, r贸wnowaga roztw贸r-para, ebuliometria i kriometria, uk艂ady tr贸jsk艂adnikowe, tr贸jk膮t st臋偶e艅 Gibbsa, prawo podzia艂u Nernsta. Zastosowanie termodynamiki w opisie proces贸w biochemicznych. Elektrochemia: ogniwa galwaniczne, procesy elektrodowe, przewodnictwo elektryczne roztwor贸w, teoria Debye鈥檃- H眉ckela. Zjawiska powierzchniowe i transportu. Kinetyka chemiczna: podstawowe poj臋cia i definicje, r贸wnania szybko艣ci reakcji, sposoby wyznaczania rz臋dowo艣ci, metody badania kinetyki reakcji, zale偶no艣膰 szybko艣ci reakcji od temperatury, energia aktywacji, teoria stanu przej艣ciowego, kinetyka reakcji z艂o偶onych, reakcje z udzia艂em jon贸w, kataliza, przebieg reakcji w uk艂adach heterogenicznych. Elektryczne i optyczne w艂asno艣ci materii. Koloidy. Oddzia艂ywania mi臋dzycz膮steczkowe.
Konwersatorium:
Tematyka zgodna z wyk艂adem.
Laboratorium:
Ciep艂o mieszania, ciep艂o neutralizacji, ciep艂o parowania, krytyczny punkt mieszalno艣ci, r贸wnowagi w uk艂adach 3-sk艂adnikowych, wyznaczanie rz臋du reakcji, kinetyczny efekt solny, inwersja sacharozy, zmydlanie estru, SEM ogniw, przewodnictwo elektrolit贸w, liczby przenoszenia, pH-metria, momenty dipolowe, refrakcja molowa, lepko艣膰, napi臋cie powierzchniowe, cz膮stkowe wielko艣ci molowe, krioskopia, ebulioskopia, metoda Meyera wyznaczania masy cz膮steczkowej.

    Literatura
  1. K. Pigo艅, Ruziewicz, "Chemia fizyczna", PWN, Warszawa 1980.
  2. P.W. Atkins, "Physical Chemistry", Oxford Uniwersity Press, Oxtord, Melbourne, Tokyo, 1990.
  3. G.M. Barrow, "Chemia fizyczna", PWN, Warszawa 1977.
  4. L. Sobczyk, A. Kisza, "Chemia fizyczna dla przyrodnik贸w", PWN, Warszawa 1977.
  5. K. Zalewski, "Wyk艂ady z mechaniki i termodynamiki statystycznej dla chemik贸w", PWN, W-wa 1982.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin po ka偶dym semestrze.
Konwewrsatorium: ewaluacja ci膮g艂a 鈥 sprawdziany w postaci prostych zada艅; dwa kolokwia w semestrze dostosowane tematycznie do tre艣ci zaj膮膰.
Laboratorium: prawid艂owe wykonanie 膰wicze艅 wg planu, sprawdziany cz膮stkowe.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-093
Metody fizykochemiczne
dr hab. Maria Ilczyszyn
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 5.
Laboratorium: 45 godz., semestr 5.
Punkty ECTS: 6,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
艢redniozaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w ze spektroskopowymi i elektrochemicznymi metodami analizy chemicznej oraz z chromatograficznymi metodami rozdzia艂u. Wykszta艂cenie umiej臋tno艣ci statystycznego opracowania wynik贸w powy偶szych metod analitycznych.
Wymagania wst臋pne:
Student powinien wcze艣niej zaliczy膰 przedmioty: Fizyka Chemiczna i Chemia Analityczna
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Podzia艂 technik analitycznych. Spektrometria atomowa i cz膮steczkowa. Prawo Lamberta-Beera: zastosowania analityczne i odst臋pstwa. Spektroskopia absorpcyjna i emisyjna w analizie chemicznej. Absorpcyjna (ASA) i emisyjna (EAS-ICP) spektroskopia atomowa i ich zastosowania w analizie 艣ladowych i ultra艣ladowych st臋偶e艅 metali. Spektroskopia molekularna w zakresie UV-VIS, analityczne zastosowania spektrofotometrii i spektrofluorymetrii. Spektrometria FTIR i techniki refleksyjne pomiaru widm w podczerwieni. Spektroskopia ramanowska w analizie uk艂ad贸w biologicznych. Analityczne aspekty metody NMR. Spektrometria masowa - zastosowanie do identyfikacji i analizy strukturalnej zwi膮zk贸w organicznych. Metody elektroanalityczne. Potencjometria, elektrody jonoselektywne i biosensory. Polarograficzne metody analizy. Konduktometria, miareczkowanie konduktometryczne. Metody kulorymetryczne w analizie przemys艂owej i monitoringu zanieczyszcze艅 atmosfery. Rozdzielanie i analiza mieszanin za pomoc膮 chromatografii gazowej i cieczowej. Elektroforeza kapilarna.
Laboratorium:
Oznaczanie ilo艣ciowe niekt贸rych sk艂adnik贸w surowicy krwi (syntetyczna surowica, sporz膮dzona zgodnie z przepisem przez asystenta), ilo艣ciowe oznaczanie witamin w preparatach farmaceutycznych i 艣rodkach spo偶ywczych, oznaczanie czynnik贸w mutagennych, oznaczanie metali ci臋偶kich: o艂owiu, kadmu, arsenu i cynku. Stosowane metody analityczne: Atomowa spektroskopia absorpcyjna (ASA) oraz emisyjna (ICP-ESA) i fotometria p艂omieniowa; spektrofotometria w zakresie UV i widzialnym; spektrofluorymetria, spektrometria IR i Ramana. Potencjometria z zastosowaniem elektrod jonoselektywnych; kulometria, metody woltamperometryczne, konduktometria. Chromatografia gazowa i cieczowa.
    Zalecana literatura
  1. W. Szczepaniak, "Metody instrumentalne w analizie chemicznej", PWN, Warszawa 1996.
  2. K. Bukiety艅ska (pod redakcj膮), "Podstawy analizy instrumentalnej (膰wiczenia)", Wroc艂aw 1994.
  3. W. Zieli艅ski, A. Rajca (red.), "Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji zwi膮zk贸w organicznych", WNT Warszawa 1995.
  4. G. Ewing, "Metody instrumentalne w analizie chemicznej", PWN, Warszawa 1980.
  5. D. Kealey, P.J. Haines, "Chemia analityczna. Kr贸tkie wyk艂ady", Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 2005.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin pisemny z mo偶liwo艣ci膮 ustnej poprawy w czasie sesji oraz jeden egzamin w sesji poprawkowej. Terminy uzgodnione ze studentami. Mo偶liwo艣膰 zdawania w j臋zyku angielskim.
Laboratorium: Ocena wykonanych przez student贸w oznacze艅 analitycznych. Sprawdziany cz膮stkowe.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-054
Biochemia
dr Piotr Jakimowicz
Wyk艂ad: 30 godz., 6. semestr.
Punkty ECTS: 1.0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Poznanie podstawowych proces贸w biochemicznych, nomenklatury oraz budowy makrocz膮steczek
Wymagania wst臋pne:
Wiadomo艣ci z biologii i chemii na poziomie szko艂y 艣redniej.
Charakterystyka przedmiotu:
Struktura i funkcja bia艂ek: budowa aminokwas贸w, wi膮zanie peptydowe, struktura I, II, III i IV rz臋dowa, a-helisa, struktury typu b. Proces fa艂dowania bia艂ek. Enzymy, molekularne mechanizmy wykorzystania energii wi膮zania w katalizie, mechanizm dzia艂ania proteaz serynowych oraz lizozymu. Inhibitory: odwracalne nieodwracalne, inhibicja kompetycyjna, niekompetycyjna oraz akompetycyjna. Bia艂ka allosteryczne, mechanizm dzia艂ania. Uk艂ad krzepni臋cia krwi, kaskadowy charakter procesu, budowa fibrynogenu oraz fibryny. Trombina, plazmina oraz tkankowy aktywator plazminogenu. Translacja, lokalizacja procesu, budowa rybosomu. Modyfikacje posttranslacyjne i kierowanie bia艂ek. Bia艂ka chaperonowe - mechanizm dzia艂ania, procesy degradacji bia艂ek. Budowa i mechanizm dzia艂ania kana艂u receptora acetylocholinowego, pompy: sodowo potasowa oraz bakteriorodopsyna. Podstawy funkcjonowania uk艂adu immunologicznego: odpowied藕 humoralna i kom贸rkowa. Struktura immunoglobulin, receptora limfocyt贸w T oraz MHC klasy I i II. Budowa i dzia艂anie wirusa HIV. Lipidy - budowa, sk艂ad b艂ony biologicznej. W臋glowodany - budowa, monosacharydy, polisacharydy, cukry zapasowe. Podstawowe poj臋cia metabolizmu. Zwi膮zki wysokoenergetyczne, przeno艣niki oksydoredukcyjne, witaminy. Podstawowe procesy kataboliczne: glikoliza, cykl kwasu cytrynowego i fosforylacja oksydacyjna. Fotosynteza i inne szlaki anaboliczne. Budowa i funkcje b艂on biologicznych. Podstawy genetyki klasycznej, populacyjnej i molekularnej. Podstawy biotechnologii.
    Zalecana literatura
  1. Stryer, "Biochemia", PWN Warszawa, 1995.C.
  2. Branden, J. Tooze, "Introduction to Protein Structure", Garland Publishing, 1999
Metody oceniania:
Wyk艂ad: zaliczenie (na podstawie obecno艣ci i aktywno艣ci na zaj臋ciach).
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.

聽

01-018
Historia chemii
prof. dr hab. Kazimierz Orzechowski
Wyk艂ad: 30 godz., 6. semestr.
Punkty ECTS: 1,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z histori膮 chemii, najwa偶niejszymi odkryciami, ich wp艂ywem na dalszy rozw贸j wiedzy, a tak偶e 偶yciorysami wybitnych chemik贸w.
Charakterystyka przedmiotu:
O cechach badania naukowego. Kszta艂towanie si臋 metody bada艅 naukowych. F. Bacon, Kartezjusz, K. Popper. Eksperyment badawczy w chemii. O etyce uczonego. Technologie chemiczne lud贸w pierwotnych i staro偶ytnych. Grecka filozofia przyrody. Pocz膮tki alchemii hellenistycznej. Alchemia Chin i Indii. Alchemia arabska i jej wp艂ywy w Europie. Alchemia 艣redniowiecza. Paracelsus i pocz膮tki jatrochemii. Agricola, Glauber, Van Helmont. Pocz膮tki kszta艂towaniasi臋 podstawowych poj臋膰 chemicznych: kwas, zasada, s贸l. Poj臋cie powinowactwa chemicznego. Atomi艣ci czas贸w Odrodzenia i Baroku. Poj臋cie moleku艂y. Alchemicy polscy: S臋dziw贸j, Zuchta, Barner.
Wielki prze艂om Lavoisiera. Narodziny nowego j臋zyka chemii. Chemiczna atomistyka Daltona. Narodziny elektrochemii. Berzelius i teoria dualistyczna. Droga do teorii unitarnej w chemii. Teoria strukturalna Kekulego i Butlerowa. Historia uk艂adu okresowego Mendelejewa. Narodziny chemii fizycznej Teoria r贸wnowagi chemicznej. Pocz膮tki kinetyki. Termodynamika chemiczna i Van`t Hoff. Odkrycie promieniotw贸rczo艣ci naturalnej. M. Curie-Sk艂odowska. O Soddym i Fajansie.
Teoria wi膮zania chemicznego. L. Pauling. Rozw贸j fotochemii i udzia艂 w nim Polak贸w. Powstanie chemii zwi膮zk贸w kompleksowych. Werner. Wielka epoka chemii organicznej. Powstanie stereochemii. Kszta艂towanie si臋 poj臋膰 konstytucji, konfiguracji i konformacji. Rozw贸j syntezy organicznej i jej aplikacji przemys艂owych. Powstanie chemii leku. Polimery w chemii i przemy艣le. Rozw贸j chemii fizjologicznej, biochemii i biologii molekularnej. Crick i Watson. Oddzia艂ywania specyficzne i przysz艂o艣膰 bada艅 nad nimi.
Metody oceniania:
Egzamin pisemny (mo偶liwo艣膰 ustnej poprawy oceny) lub zaliczenie na podstawie opracowania literaturowego.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-113
Krystalochemia
prof. dr hab.Zbigniew Ciunik
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 6.
Seminarium: 15 godz., semestr 6.
Punkty ECTS: 1,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Zdobycie umiej臋tno艣ci stosowania baz krystalograficznych do cel贸w chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczenie przedmiot贸w: Podstawy chemii, Fizyka, Chemia fizyczna, Chemia organiczna, Informatyka oraz j臋zyk angielski (znajomo艣膰 bierna)
Charakterystyka przedmiotu:
Posta膰 krystaliczna jako jeden z wielu stan贸w wyst臋powania materii. Wst臋pne informacje o kryszta艂ach i metodach ich bada艅. Metody obrazowania struktur: opisowe, graficzne i liczbowe. Typy i charakterystyka kryszta艂贸w. Analiza geometryczna zwi膮zk贸w chemicznych oraz jej interpretacja. Bazy danych jako 藕r贸d艂o wiedzy chemicznej. Wnioski wynikaj膮ce z bada艅 kryszta艂贸w.

    Literatura
  1. L. Ciunik, "Krystalochemia", Wydzia艂 Chemii UWr, Wroc艂aw 2010 (Internet).
  2. J. Chojnacki, "Elementy krystalografii chemicznej i fizycznej", PWN, Warszawa 1973.
  3. A. I. Kitajgorodski, "Kryszta艂y molekularne", PWN, Warszawa 1976.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: wyk艂ad b臋dzie zaliczony na podstawie pozytywnej oceny kolokwium zaliczeniowego.
Seminarium: zaliczenie seminarium na podstawie pozytywnej oceny pracy w艂asnej z wykorzystaniem Cambridge Structural Database.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-016
Technologia chemiczna
prof. dr hab. Hubert Ko艂odziej, prof. dr hab. Eugeniusz Zych
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 6.
Laboratorium: 30 godz., semestr 6.
Punkty ECTS: 3,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
zaznajomienie si臋 z podstawowymi poj臋ciami technologicznymi, podstawowymi zasadami technologicznymi. Poznanie podstawowych fizykochemicznych proces贸w technologicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone :matematyka, fizyka, chemia analityczna, chemia nieorganiczna, chemia organiczna, chemia fizyczna.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Zasady technologiczne. Kataliza przemys艂owa. Schematy technologiczne. Surowce przemys艂u chemicznego. Przegl膮d wa偶niejszych technologii chemicznych. Technologie materia艂贸w specjalnego przeznaczenia. Technologie bezodpadowe. Wybrane procesy biotechnologiczne. Kryteria oceny jako艣ci surowc贸w i produkt贸w przemys艂u chemicznego i wytw贸rczo艣ci chemicznej. Wybrane metody i techniki analizy technicznej. Regulacje prawne w przemy艣le chemicznym. Materia艂y metaliczne, stopy - obr贸bka cieplna, korozja, erozja. Materia艂y ceramiczne, szk艂o - otrzymywanie, w艂a艣ciwo艣ci, stosowanie. Materia艂y specjalnego przeznaczenia. Materia艂y budowlane, pow艂oki malarskie, paliwa, oleje, rozpuszczalniki - zabezpieczenia w trakcie stosowania, post臋powanie z odpadami. Odnawialne 藕r贸d艂a surowc贸w i energii. Fizykochemiczne podstawy proces贸w technologicznych. Operacje i aparatura do: przenoszenia ciep艂a, transportu gaz贸w, cieczy i cia艂 sta艂ych, rozdrabniania i przesiewania, mieszania, rozdzielania zawiesin, suszenia, rozdzielania sk艂adnik贸w mieszanin - destylacji, rektyfikacji, krystalizacji, ekstrakcji, absorpcji, adsorpcji, odwr贸conej osmozy, filtracji, flotacji. Podstawowe typy i eksploatacja reaktor贸w chemicznych.
Laboratorium:
Katalityczna dehydratacja etanolu, otrzymywanie miedzi elektrolitycznej, otrzymywanie pigment贸w mineralnych, Synteza szklistych materia艂贸w luminescencyjnych, synteza nanostrukturalnych luminofor贸w ortowanadanowych i ortofosforanowanadanowych, otrzymywanie monokryszta艂贸w metod膮 Bridgmana-Stockbargera, organiczno-nieorganiczne polimery i szk艂a krzemowofosforanowe, otrzymywanie filtr贸w fotochromowych, otrzymywanie i identyfikacja tworzyw sztucznych, analiza wody, jonity i wymiana jonowa, nawozy mineralne, odwzorowywanie obrazu na foliach i p艂ytkach miedzianych metod膮 fotograficzn膮 i sitodruku, transestryfikacja wy偶szych kwas贸w t艂uszczowych na bazie oleju rzepakowego.

    Literatura
  1. E. Bortel, H. Koneczny, "Zarys technologii chemicznej", PWN Warszawa 1992.
  2. A. Salecki, L. Grado艅, "Podstawowe procesy przemys艂u chemicznego", WNT Warszawa 1985.
  3. J. K臋pi艅ski, "Technologia chemiczna nieorganiczna", PWN Warszawa 1984.
  4. E. Grzywa, J. Molenda, "Technologia podstawowych syntez organicznych", t.1 i 2 WNT Warszawa 2000.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin.
Laboratorium: Obecno艣ci i wykonanie wszystkich zada艅. Warunek konieczny zaliczenia: oddanie sprawozda艅. Ocena na podstawie odpowiedzi na pytania.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
Prezentacja przedmiot贸w
Studia magisterskie
01-090
Chemia teoretyczna
prof. dr hab. Zdzis艂aw Latajka
Wyk艂ad: 2 godz., 1. semestr.
Seminarium: 2 godz., 1. semestr.
Punkty ECTS: 6,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Magisterski.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 element贸w termodynamiki statystycznej, metod Monte Carlo i dynamiki molekularnej oraz zastosowanie ich do badania problem贸w chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty studi贸w licencjackich (matematyka, fizyka, chemia fizyczna i chemia kwantowa).
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Teoretyczne badania powierzchni energii potencjalnej - przybli偶enie Borna-Oppenheimera, punkty stacjonarne, optymalizacji struktury geometrycznej uk艂ad贸w molekularnych, optymalizacja stan贸w przej艣ciowych, 艣cie偶ki reakcji. Elementy termodynamiki statystycznej. G臋sto艣膰 stan贸w. Zespo艂y statystyczne: mikrokanoniczny, kanoniczny, wielki zesp贸艂 kanoniczny, zesp贸艂 izotermiczno-izobaryczny. Prawo rozk艂adu Boltzmanna. Zasada ekwipartycji energii. Funkcje podzia艂u zespo艂贸w statystycznych oraz ich pochodne i ich zwi膮zek z wielko艣ciami termodynamicznymi. Molekularna interpretacja energii, entropii i potencja艂贸w chemicznych. Statystyka Bosego-Einsteina i Fermiego-Diraca. Obliczanie sta艂ych r贸wnowag reakcji chemicznych w fazie gazowej. Metoda Monte Carlo, rodzaj pr贸bkowania, metoda Metropolisa. Symulacje Monte Carlo w r贸偶nych zespo艂ach statystycznych. Metody dynamiki molekularnej 鈥 klasycznej i kwantowej, r贸wnania ruchu. Zastosowanie metod dynamiki molekularnej do z艂o偶onych uk艂ad贸w makromolekularnych. Elementy teorii grup oraz zastosowanie w chemii kwantowej i spektroskopii molekularnej.
Seminarium:
Rozwi膮zywanie problem贸w przerabianych na wyk艂adzie.
    Literatura
  1. L. Piela, "Idee chemii kwantowej", PWN, Warszawa, 2001.
  2. A.R. Leach, "Molecular modelling. Principles and applications.", Pearson Education Limited, 2001.
  3. K. Zalewski, "Wyk艂ady z mechaniki i termodynamiki statystycznej dla chemik贸w", PWN, Warszawa, 1982.
  4. M.T. Pawlikowski, "Wst臋p do teoretycznej spektroskopii molekularnej. Teoria grup", Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiello艅skiego, 2007.
  5. G.C. Schatz, M.A. Ratner, "Quantum mechanics in chemistry", Dover, New York, 2002.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin (pisemny - zadania i zagadnienia do rozwi膮zania z ca艂ego programu przedmiotu, mo偶liwe ustne poprawienie oceny).
Seminarium: Ewaluacja ci膮g艂a - sprawdziany w postaci prostych zada艅; dla os贸b ze zbyt s艂abymi wynikami kolokwium ko艅cowe z ca艂o艣ci materia艂u.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-014
Krystalografia
prof. dr hab. Tadeusz Lis, dr Agata Bia艂o艅ska, dr Katarzyna 艢lepokura
Wyk艂ad: 30 godz., 1. semestr.
Laboratorium: 30 godz., 1. semestr.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Celem przedmiotu jest przekazanie studentom wiedzy z zakresu podstaw metod dyfrakcyjnych badania substancji zar贸wno mono- jak i polikrystalicznych oraz zastosowania tych metod do rozwi膮zywania problem贸w analitycznych i strukturalnych. Dodatkowym celem jest rozwini臋cie umiej臋tno艣ci interpretacji wynik贸w bada艅 i pisania opracowa艅 naukowych.
Efekty kszta艂cenia: umiej臋tno艣膰 uzyskiwania kryszta艂贸w przydatnych do bada艅 strukturalnych, pos艂ugiwania si臋 technik膮 dyfrakcyjn膮 w chemii i jej stosowania do rozwi膮zywania problem贸w analitycznych, identyfikacyjnych i strukturalnych, korzystania z krystalograficznych baz danych i u偶ycia danych strukturalnych w opisie w艂a艣ciwo艣ci i zachowania faz krystalicznych.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Proces krystalizacji - metody otrzymywania kryszta艂贸w. Promieniowanie rentgenowskie. Zjawisko dyfrakcji. Sie膰 odwrotna. Intensywno艣膰 wi膮zek dyfrakcyjnych i symetria obrazu dyfrakcyjnego kryszta艂u. Elektronografia i neutronografia. Elementy rentgenografii substancji polikrystalicznych: wska藕nikowanie dyfraktogram贸w oraz analiza fazowa. Elementy rentgenografii monokryszta艂贸w: wyznaczanie parametr贸w sieci krystalicznej, symetria kryszta艂u, wyznaczanie wsp贸艂rz臋dnych atomowych, interpretacja wynik贸w rentgenowskiej analizy strukturalnej. Strukturalne bazy danych.
Laboratorium:
  1. Baza nieorganiczna (ICSD)
  2. Baza organiczna (CSD)
  3. Otrzymywanie kryszta艂贸w.
  4. Elektronografia, neutronografia a rentgenografia.
  5. Wi膮zania atomowe, jonowe, koordynacyjne, van der Waalsa w krystalografii. Promienie jonowe i atomowe.
  6. Transformacje w krystalografii; (hkl); [uvw>]; x,y,z; a,b,c; a*,b*,c*.
  7. Modelowanie zwi膮zk贸w chemicznych i sieci przestrzennych.
  8. Budowa dyfraktometru proszkowego i bazy proszkowe. Identyfikacja substancji na podstawie dyfraktogram贸w proszkowych.
  9. Pomiary intensywno艣ci wi膮zek ugi臋tych na dyfraktometrze monokrystalicznym. Morfologia kryszta艂u, wyb贸r kryszta艂u, wyznaczanie g臋sto艣ci.
  10. Wyznaczanie grupy dyfrakcyjnej.
  11. Rozwi膮zywanie i udok艂adnianie struktury krystalicznej. Opis budowy kryszta艂u.
    Literatura:
  1. International Tables for Crystallography. Volume A, 5th edition, Th. Hahn (ed), Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, 2002.
  2. J.P. Glusker, K.N. Trueblood, "Zarys rentgenografii kryszta艂贸w", PWN, Warszawa, 1977.
  3. P. Luger, "Rentgenografia strukturalna monokryszta艂贸w", PWN, Warszawa, 1989.
  4. M. Van Meersshe, J. Feneau-Dupont, "Krystalografia i chemia strukturalna", PWN Warszawa 1984.
  5. C. Giacovazzo, H. L. Monaco, D. Viterbo, F. Scordari, G. Gilli, G. Zanotti, M. Catti, "Fundamentals of Crystallography", IUCR, Oxford University Press, 1992.
  6. Instrukcje do 膰wicze艅 dost臋pne na serwerze studenckim.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny i ustny.
Laboratorium: sprawdziany cz膮stkowe, sprawozdania z wykonania 膰wicze艅, referat.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-060-A
Metody laboratoryjne. Specjalizacja: chemia fizyczna
prof. dr hab. Maria Grzeszczuk, prof. dr hab. Kazimierz Orzechowski
Laboratorium: 60 godz., 1. semestr
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Celem prowadzonych 膰wicze艅 jest zapoznanie student贸w z kilkoma zaawansowanymi technikami do艣wiadczalnymi wykorzystywanymi do badania w艂a艣ciwo艣ci fizykochemicznych substancji.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma.
Charakterystyka przedmiotu:
Cz臋艣膰 1.
Wyznaczanie podstawowych w艂a艣ciwo艣ci transportu wodnych roztwor贸w elektrolit贸w i parametr贸w proces贸w elektrodowych. Praktyczne zapoznanie si臋 z kilkoma technikami pomiarowymi stosowanymi w pomiarach elektrochemicznych na przyk艂adzie metody sta艂o- i zmiennopr膮dowej.
Cz臋艣膰 2.
Studenci poznaj膮 i ucz膮 si臋 praktycznego wykorzystania techniki termograwimetrycznej (DTA), zastosowania pomiar贸w dielektrycznych do badania przemian fazowych w ciele sta艂ym, pomiar贸w termochemicznych przy wykorzystaniu bomby kalorymetrycznej, wykorzystanie ultrad藕wi臋k贸w.

    Literatura
  1. A. Kisza, "Elektrochemia", WNT, Warszawa, Cz臋艣膰 I - 2000 , Cz臋艣膰 II - 2001
  2. Z. Galus (Ed.), "Elektroanalityczne metody wyznaczania sta艂ych fizykochemicznych", PWN, Warszawa, 1979
  3. L. Sobczyk, A. Kisza, K. Gatner, A. Koll, "Eksperymentalna Chemia Fizyczna", PWN, 1982.
  4. A. von Hippel, "Dielektryki i fale", PWN, 1963.
  5. A. 艢liwi艅ski, "Ultrad藕wi臋ki i ich zastosowania", WNT 1993.
Metody oceniania:
kolokwium zaliczeniowe, przedstawienie sprawozdania z wykonywanych 膰wicze艅.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-060-B
Metody laboratoryjne. Specjalizacja: chemia organiczna
doc. dr Grzegorz Rusek
Laboratorium: 60 godz., 1. semestr
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Umiej臋tno艣膰 zaplanowania metod analitycznych w syntezie wieloetapowej.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone podstawowe laboratoria z chemii analitycznej, chemii nieorganicznej i chemii organicznej.
Charakterystyka przedmiotu:
Zaplanowanie i wykonanie syntezy wieloetapowej; instrumentalna kontrola analityczna poszczeg贸lnych etap贸w syntezy.

    Literatura
  1. S. Warren, "Organic Synthesis the Disconnection Approach", J. Wiley & Sons, New York 1989.
  2. F. Serratosa, "Organic Chemistry in Action. The Design of Organic Synthesis", Elsevier, New York 1990.
  3. Ch. Willis, M. Wills, "Synteza Organiczna", Wyd. Uniwersytetu Jagielo艅skiego 2004.
Metody oceniania:
Pisemny raport po zako艅czeniu pracy laboratoryjnej.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-060-C
Metody laboratoryjne. Specjalizacja: chemia nieorganiczna
dr Witold Rybak
Laboratorium: 60 godz., 1. semestr
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Poznanie bardziej zaawansowanych technik syntezy i izolowania zwi膮zk贸w oraz praktyczne u偶ycie metod badawczych stosowanych w chemii nieorganicznej.
Wymagania wst臋pne:
Licencjat.
Charakterystyka przedmiotu:
Otrzymywanie i w艂a艣ciwo艣ci bezwodnych halogenk贸w metali, po艂膮cze艅 metaloorganicznych pierwiastk贸w bloku s, p i d, zwi膮zk贸w klasterowych, kompleks贸w chelatowych metali przej艣ciowych oraz kompleks贸w z ma艂ymi cz膮steczkami. Samodzielne otrzymanie kilku preparat贸w w warunkach wolnych od wilgoci lub/oraz tlenu, z u偶yciem pr贸偶ni, niskich lub wysokich temperatur. Charakterystyka strukturalna otrzymanych zwi膮zk贸w metodami spektroskopowymi: UV-VIS, IR, FIR, NMR, EPR, MS, metodami chromatografii gazowej (GC-MS), cieczowej oraz metodami radiometrycznymi - M枚ssbauer.

    Literatura
  1. F. A. Cotton, G. Wilkinson, C.A. Murillo and M. Bochmann, "Advanced inorganic chemistry", 6-th edit, Wiley, New York 1999.
  2. D. F. Shriver, P.W. Atkins, C.H. Langford, "Inorganic chemistry", 4-th edit, Oxford 2006.
  3. J. D. Woollins (edit.), "Inorganic Experiments", 2-nd edition, Wiley-VCH, Weinheim 2003.
  4. R. J. Angelici, "Synthesis and techniques in inorganic chemistry", Sounders, Philadelphia 1977.
  5. D. F. Shriver and M. A. Drezdon, "The manipulation of air-sensitive compounds", Wiley, New York 1986.
Metody oceniania:
Laboratorium: ewaluacja ci膮g艂a, sprawdzian stopnia przygotowania z zagadnie艅 teoretycznych i praktycznych wyst臋puj膮cych w danym 膰wiczeniu, mo偶liwo艣膰 powt贸rzenia dw贸ch nie zaliczonych 膰wicze艅 (wykonanych nie prawid艂owo) mo偶liwo艣膰 przedstawienia uzyskanych wynik贸w z u偶yciem metod badawczych w formie sprawozdania, pod koniec zaj臋膰 w semestrze. Mo偶liwe jest nadzorowanie i ocena pracy studenta w j臋zyku angielskim, w razie potrzeby.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-060-D
Metody laboratoryjne. Specjalizacja: fizyka chemiczna
dr S艂awomir Berski, dr Adriana Olbert-Majkut, dr Halina Podsiad艂y
Laboratorium: 60 godz., 1. semestr
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zastosowanie metod fizykochemicznych i komputerowych w badaniach analitycznych i strukturalnych.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma
Charakterystyka przedmiotu:
膯wiczenia praktyczne z farmakologii kwantowej. Zastosowanie obliczeniowych metod chemii kwantowej do rozwi膮zywania problem贸w z zakresu farmakologii molekularnej i chemii medycznej. Metody p贸艂empiryczne i ab initio; r贸wnowagi konformacyjne, solwatacja, rozk艂ad g臋sto艣ci elektronowej, moment dipolowy, potencja艂 elektrostatyczny. Symulacja widm IR, UV, NMR i EPR. Analiza jako艣ciowa i ilo艣ciowa substancji czynnych w wybranych lekach i witaminach przy pomocy metod spektroskopowych i potencjometrycznych. Badania poprzedzone s膮 ekstrakcj膮 poszczeg贸lnych zwi膮zk贸w z odpowiednich grup lek贸w. Laboratorium obejmuje analiz臋 jako艣ciow膮 metodami spektroskopii w podczerwieni, Ramana, elektronowej oraz magnetycznego rezonansu j膮drowego (NMR). Do bada艅 ilo艣ciowych studenci wykorzystuj膮 spektroskopi臋 UVVis oraz miareczkowanie potencjometryczne.

    Literatura
  1. HyperChem (Release 3 for Windows); 1993, Autodesk, Inc.
  2. T. Clark, "Handbook of Computational Chemistry", 1985, John Wiley&Sons.
  3. P. Norton, H. Hahn , "Petera Nortona Przewodnik po Unixie", Wydawnictwo PLJ, Warszawa 1993.
  4. Joanna Sadlej, "Spektroskopia molekularna".
  5. W. Zieli艅ski, A. Rajca (wyd.),聽 "Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji zwi膮zk贸w organicznych".
Metody oceniania:
Student otrzymuje zaliczenie na podstawie aktywno艣ci, organizacji i efektywno艣ci pracy w trakcie laboratorium oraz w oparciu o opracowanie i interpretacj臋 wynik贸w zamieszczonych w sprawozdaniach pisemnych i referatach ustnych.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-060-F
Metody laboratoryjne. Specjalizacja: chemia materia艂贸w dla nowych technologii
prof. dr hab. Gra偶yna Bator, prof. dr hab. Ryszard Jakubas, dr Paula Gawryszewska, prof. dr hab. Eugeniusz Zych
Laboratorium: 60 godz., 1. semestr
Punkty ECTS: 4,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z zastosowaniem metod dielektrycznych do bada艅 cia艂a sta艂ego.
Wymagania wst臋pne:
Licencjat.
Charakterystyka przedmiotu:
Zastosowanie metod dielektrycznych do bada艅 cia艂a sta艂ego, relaksacja dielektryczna, efekt piroelektryczny, obserwacja i analiza p臋tli histerezy dielektrycznej, nieliniowy efekt dielektryczny, obserwacja domen ferroelastycznych, elementy syntezy materia艂贸w optycznych, synteza zol-偶el i badania spektroskopowe materia艂贸w.

    Literatura
  1. J.F. Nye "W艂asno艣ci fizyczne kryszta艂贸w".
  2. Ch. Kittel "Fizyka cia艂a sta艂ego".
  3. Skrypt "Metody laboratoryjne w chemii fizycznej".
Metody oceniania:
Zaliczenie na podstawie obecno艣ci na laboratorium, sprawozdania i pisemnego kolokwium ko艅cowego.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-062-A
Przedmiot specjalizacyjny I. Specjalizacja: chemia fizyczna
prof. dr hab. Ryszard Jakubas, prof. dr hab. Kazimierz Orzechowski, prof. dr hab. Maria Grzeszczuk, prof. dr hab. Zbigniew Pawe艂ka, prof. dr hab. Irena Majerz
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1, 2, i 3.
Laboratorium: 90 godz., semestr 2.
Seminarium: 60 godz., semestr 1, 2, i 3.
Punkty ECTS: 22,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z podstawami nowoczesnych technik stosowanych w badaniach fizykochemicznych, w tym metod dielektrycznych, elektrochemicznych i spektroskopowych w badaniu oddzia艂ywa艅 molekularnych., efekt贸w rozpuszczalnikowych oraz z elementami wiedzy o nanomateria艂ach, zar贸wno w ramach wyk艂ad贸w jak i prowadzonych seminari贸w oraz 膰wicze艅 laboratoryjnych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone podstawowe kursy z fizyki, matematyki i chemii fizycznej.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Cz臋艣膰 1. Fizykochemia dielektryk贸w. Polaryzacja dielektryka w uj臋ciu makroskopowym i mikroskopowym, r贸wnania Debye'a, Onsagera, Kirkwooda - Fr枚hlicha. Techniki pomiar贸w moment贸w dipolowych, zwi膮zek mi臋dzy momentami dipolowymi, a struktur膮 i oddzia艂ywaniami mi臋dzycz膮steczkowymi. Wp艂yw silnego pola elektrycznego na przenikalno艣膰 elektryczn膮 - teoria i praktyka nieliniowego efektu dielektrycznego. Dielektryk w polach przemiennych, makroskopowy opis relaksacji, r贸wnanie relaksacyjne Debye'a, zwi膮zek mi臋dzy mikroskopowym i makroskopowym czasem relaksacji, zale偶no艣膰 czasu relaksacji od temperatury. Techniki pomiaru zespolonej przenikalno艣ci elektrycznej; metody statyczne, dynamiczne, analiza fourierowska, metoda dekonwolucji. Sposoby analizy danych do艣wiadczalnych.
Cz臋艣膰 2. Metody elektrochemiczne - podstawy i zastosowania. Zmienne uk艂adu elektrochemicznego. Impedancja/admitancja uk艂adu elektrochemicznego. Podw贸jna warstwa elektryczna elektrody. Sens fizyczny potencja艂u i pr膮du elektrody. Matematyczny opis proces贸w elektrodowych. Symulacja cyfrowa proces贸w elektrodowych. Zasosowania metod elektrochemicznych.
Cz臋艣膰 3. Oddzia艂ywania mi臋dzycz膮steczkowe. Modele ci膮g艂ego o艣rodka dielektrycznego. Klasyfikacja rozpuszczalnik贸w. Empiryczne parametry polarno艣ci rozpuszczalnik贸w i ich zastosowanie w analizie korelacyjnej. Makroskopowe miary strukturalno艣ci cieczy. Ciecze jonowe i rozpuszczalniki nadkrytyczne. Parametry termodynamiczne solwatacji. Wp艂yw 艣rodowiska na r贸wnowagi tworzenia kompleks贸w molekularnych, asocjacji, przeniesienia protonu, konformacyjne, tautomeryczne i dysocjacji elektrolitycznej. Efekty rozpuszczalnikowe w spektroskopiach molekularnych, badaniach dielektrycznych i elektrochemii.
Cz臋艣膰 4. Nanomateria艂y. Znaczenie miniaturyzacji i jej granice. Maszyny molekularne - maszyny molekularne skonstruowane przez natur臋; zwi膮zki chemiczne b臋d膮ce potencjalnymi maszynami molekularnymi. Prze艂膮czniki i elementy pami臋ci molekularnej. Metale, p贸艂przewodniki i druty organiczne. Tranzystory molekularne. Oddzia艂ywania molekularne a w艂a艣ciwo艣ci zwi膮zk贸w o potencjalnych zastosowaniach w nanotechnologii. Biosensory.
Laboratorium:
Relaksacja dielektryczna. Nieliniowy efekt dielektryczny w ferroelektrykach. Pomiar 艣redniej masy cz膮steczkowej. Solwatochromia. Symulacja cyfrowa proces贸w elektrodowych. Chemicznie modyfikowane elektrody. Elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna. Nieliniowy efekt dielektryczny w cieczach. Przemiany fazowe w ciek艂ych kryszta艂ach. Pomiar efektu piroelektrycznego. Ferroelektryczno艣膰 i ferroelastyczno艣膰. Widma oscylacyjne a wiazanie wodorowe. Widma IR w 艣wietle spolaryzowanym. Metody analizy termicznej. Liniowa rozszerzalno艣膰 termiczna kryszta艂贸w.

    Literatura
  1. A. Che艂kowski, "Fizyka dielektryk贸w", PWN 1985.
  2. J. Bard, L. Faulkner, "Electrochemical methods fundamentals and applications", Wiley 1980.
  3. Z. Galus, "Teoretyczne podstawy electroanalizy chemicznej", PWN 1977.
  4. K. Gumi艅ski, "Termodynamika proces贸w nieodwracalnych", PWN 1986.
  5. J. J. Fia艂kow, A. N. 呕ytomirski, J. A.Tarasenko, "Chemia fizyczna roztwor贸w niewodnych", PWN, Warszawa 1983.
  6. Ch. Reichardt, "Solvents and Solvent Effects in Organic Chemistry", VCH, Weinheim 1990.
  7. J. Shorter, "Analiza korelacyjna w chemii organicznej", PWN, Warszawa 1980.
  8. A. Kisza, "Elektrochemia", WNT, Warszawa, Cz臋艣膰 I - 2000 , Cz臋艣膰 II - 2001.
  9. Z. Galus (Ed.),聽 "Elektroanalityczne metody wyznaczania sta艂ych fizykochemicznych", PWN, Warszawa 1979.
  10. A. J. Bard, L. R. Faulkner, "Electrochemical Methods. Fundamentals and Applications", Wiley, New York 1980 (1st edition) , 2001 (2nd edition).
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a.
Laboratorium - ocena wykonania 膰wicze艅 i sprawozda艅.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-062-B
Przedmiot specjalizacyjny I. Specjalizacja: chemia organiczna
dr Ewa Dudziak, dr Alicja Kluczyk, doc. dr Rusek, dr Piotr Stefanowicz, dr Hubert Bartosz-Bechowski, dr Marek Cebrat
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1, 2, i 3.
Laboratorium: 90 godz., semestr 2.
Seminarium: 60 godz., semestr 1, 2, i 3.
Punkty ECTS: 22,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Umiej臋tno艣膰 zastosowania spektroskopii NMR, MS i IR oraz technik HPLC w chemii organicznej. Praktyczna umiej臋tno艣膰 interpretacji widm NMR, MS i IR zwi膮zk贸w organicznych. Zapoznanie student贸w z zaawansowanymi technikami laboratoryjnymi.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad
NMR: Elementy teorii NMR. Parametry widm NMR. Wp艂yw czynnik贸w strukturalnych na parametry widm NMR. Sprz臋偶enie spin-spin. Uk艂ady spinowe. Chemiczna i magnetyczna r贸wnowa偶no艣膰. Techniki impulsowe. Relaksacja j膮drowa. Techniki wieloimpulsowe. Odprz臋ganie. J膮drowy efekt Overhausera. Pomiar czas贸w relaksacji. Spektroskopia dwuwymiarowa (COSY, NOESY, HMQC, HMBC). Zjawiska dynamiczne w spektroskopii NMR.
MS: Podstawy spektrometrii mas. Zasada dzia艂ania spektrometru mas. Jakie informacje mo偶na uzyska膰 z widma mas substancji chemicznej. Dob贸r metody jonizacji w zale偶no艣ci od w艂a艣ciwo艣ci pr贸bki. Procesy fragmentacji jon贸w. Tandemowe techniki w spektrometrii mas. Praktyczna interpretacja widm masowych.
IR: Ocena przebiegu reakcji a widmo IR.
HPLC: Podstawy teoretyczne i zastosowanie HPLC. Aparatura, najcz臋艣ciej stosowane kolumny chromatograficzne, eluenty i techniki rozdzia艂u. Detektory. Tworzenie i optymalizacja metod chromatograficznych. Analiza gradientowa i izokratyczna. Techniki specjalne. Pomiary ilo艣ciowe. Rozdzia艂y preparatywne. Rozwi膮zywanie problem贸w i zasady GLP.
Problemy i zagadnienia wsp贸艂czesnej chemii organicznej -g艂贸wne tematy to zastosowanie koncepcji twardych i mi臋kkich kwas贸w i zasad w chemii organicznej (HSAB), efekt mezomeryczny i indukcyjny oraz ich objawy (NMR, wp艂yw na reaktywno艣膰 chemiczn膮 i stabilno艣膰 zwi膮zk贸w), otrzymywanie i stabilno艣膰 metalocen贸w, kwasowo艣膰 i zasadowo艣膰 kwas贸w organicznych, kwasowo艣膰 i zasadowo艣膰 amin. W cz臋艣ci drugiej om贸wione s膮 niekt贸re wa偶ne grupy zwi膮zk贸w organicznych z uwzgl臋dnieniem ich wyst臋powania w przyrodzie (polifenole, zwi膮zki poliaromatyczne, aminy, cukry). Zwi膮zki te s膮 rozpatrywane w powi膮zaniu ich w艂a艣ciwo艣ci chemicznych wynikaj膮cych z podanych wy偶ej teorii z ich dzia艂aniem na organizmy 偶ywe. Np. w艂asno艣ci antyutleniaj膮ce polifenoli w rodzaju resweratrolu czy dodatku do 偶ywno艣ci E 100 s膮 omawiane w 艣wietle teorii rezonansu.
Seminarium:
膰wiczenia w praktycznym zastosowaniu metod omawianych w czasie wyk艂adu.
Laboratorium:
wykonanie z艂o偶onego, kilkuetapowego preparatu, oczyszczanie produkt贸w po艣rednich, oczyszczenie i analiza produktu ko艅cowego (NMR, MS, IR).

    Literatura
  1. NMR: H. G眉nther, "Spektroskopia magnetycznego rezonansu j膮drowego"; A. E. Derome, "Modern NMR Techniques for Chemistry Research".
  2. MS: P. Suder i J. Silbering, "Spektrometria Mas".
  3. IR: R. M. Silverstein, F. X. Webster, "Spectroscopic Identification of Organic Compounds".
  4. HPLC: J.K. Swadesh (Ed.), "HPLC. Practical and Industrial Applications".
  5. M. Berg Jeremy, Tymoczko John L., Stryer Lubert, "Biochemia", PWN, Warszawa 2005.
  6. G. Marc Loudon, "Organic Chemistry", Oxford University Press, New York, 2002.
  7. J. Clayden, N. Greeves, S. Warren, P. Wothers, "Organic Chemistry". Oxford University Press, New York, 2001.
  8. R. J. Fessenden, J. S. Fessenden, M. W. Logue, "Organic chemistry", 6-ed. Brooks/Cole Publ. Co., NY, 1998.
  9. Laboratorium: Vogel`s Textbook of practical organic chemistry; Gawro艅ski J., Gawro艅ska K., Kasprzyk K., Kwit M. "Wsp贸艂czesna synteza organiczna - wyb贸r eksperyment贸w".
Metody oceniania:
Wyk艂ad:Egzamin pisemny, 2-godzinny, z mo偶liwo艣ci膮 korzystania z tablic, tabel, wzor贸w.
Laboratorium: Ewaluacja ci膮g艂a
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-062-C
Przedmiot specjalizacyjny I. Specjalizacja: Chemia nieorganiczna
prof. dr hab. Adam Jezierski, prof. dr hab. Piotr Chmielewski, dr hab.Antoni Keller, prof. dr hab. Jerzy Mrozi艅ski, prof. dr hab. Teresa Szyma艅ska-Buzar, prof. dr hab. Jerzy Lisowski, dr hab. Witold Rybak
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1, 2, i 3.
Laboratorium: 90 godz., semestr 2.
Seminarium: 60 godz., semestr 1, 2, i 3.
Punkty ECTS: 22,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 struktury i reaktywno艣ci kompleks贸w metali i zwi膮zk贸w metaloorganicznych. Zrozumienie elementarnych etap贸w reakcji katalitycznych.
Wymagania wst臋pne:
Licencjat.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Cz臋艣膰 1. Podstawy teoretyczne fizykochemii nieorganicznej. Teoria orbitali molekularnych, teoria pola krystalicznego, podstawowe w艂a艣ciwo艣ci spektroskopowe i magnetyczne kompleks贸w w oparciu o teori臋 grup. Widma absorpcyjne i emisyjne, prawa absorpcji. Elektronowa spektroskopia absorpcyjna i emisyjna oraz elektronowego rezonansu j膮drowego i ich zastosowania analityczne.
Cz臋艣膰 2. J膮drowy rezonans magnetyczny zwi膮zk贸w nieorganicznych, zastosowania analityczne. Parametry widm NMR. Czynniki strukturalne a parametry NMR. Techniki impulsowe, transformacja Fouriera. Odprz臋ganie. J膮drowy efekt Overhausera. Czasy relaksacji. 2D NMR. Mechanizmy relaksacji w uk艂adach paramagnetycznych. Zwi膮zki paramagnetyczne. Pomiar podatno艣ci magnetycznej w roztworze. NMR uk艂ad贸w dynamicznych.
Cz臋艣膰 3: Charakterystyka widm IR i Ramana kompleks贸w metali z ligandami nieorganicznymi i organicznymi oraz kompleks贸w metaloorganicznych. Charakter wi膮zania metal-ligand, krotno艣膰 wi膮zania.
Cz臋艣膰 4: W艂a艣ciwo艣ci magnetyczne zwi膮zk贸w kompleksowych. Wybrane problemy teorii paramagnetyzmu. W艂a艣ciwo艣ci magnetyczne d i f elektronowych kompleks贸w metali. Rola sprz臋偶enia spin-orbita oraz parametr贸w g, D i E. Korelacja magnetyzmu i parametr贸w strukturalnych. R贸wnowagi magnetyczne. Wymiana i nadwymiana magnetyczna. Nowe trendy w magnetyzmie molekularnym.
Cz臋艣膰 5:. Fotochemia zwi膮zk贸w koordynacyjnych. Stany elektronowe zwi膮zk贸w koordynacyjnych. Powstawanie i w艂a艣ciwo艣ci stan贸w wzbudzonych kompleks贸w metali. Zmodyfikowany schemat energetyczny Jab艂o艅skiego. Kwantowo-mechaniczna interpretacja widm. Metody bada艅 w fotochemii: 藕r贸d艂a 艣wiat艂a, filtry, fotoreaktory, wyznaczanie wydajno艣ci kwantowej (aktynometria), fotoliza b艂yskowa. Reakcje fotochemiczne zwi膮zk贸w metali. Fotokataliza z udzia艂em kompleks贸w metali przej艣ciowych: konwersja i magazynowanie energii s艂onecznej, fotolityczne rozszczepienie wody, izomeryzacja zwi膮zk贸w organicznych.
Cz臋艣膰 6: Nieorganiczna chemia supramolekularna. Rola wi膮zania koordynacyjnego w tworzeniu struktur supramolekularnych. Kompleksy makrocykliczne. Selektywne wi膮zanie kation贸w i anion贸w. Samoorganizacja kompleks贸w metali. Supramolekularne aspekty chemii bionieorganicznej. Materia艂y optyczne i magnetyczne, elektronika molekularna, czujniki chemiczne.
Cz臋艣膰 7: Stereochemia zwi膮zk贸w koordynacyjnych. Izomeria i stereoizomeria. Chiralno艣膰: centryczna, aksjalna, planarna i helikalna. Nomenklatura stereochemiczna 鈥 regu艂y pierwsze艅stwa CIP, konfiguracja absolutna i wzgl臋dna. Metody rozdzielania stereoizomer贸w. Metody chiralooptyczne. Reakcje stereochemiczne kompleks贸w metali. Synteza oraz kataliza asymetryczna.
Seminarium:
Na podstawie najnowszej literatury opracowanie i dyskusja wybranych zagadnie艅 zwi膮zanych z wyk艂adem.
Laboratorium:
Wykonanie samodzielnej pracy badawczej obejmuj膮cej przegl膮d literatury, syntez臋, badania strukturalne i reaktywno艣ci zwi膮zku nieorganicznego lub metaloorganicznego. Klasyfikacja metod instrumentalnych. Czu艂o艣膰, selektywno艣膰 i specyficzno艣膰 metod instrumentalnych, precyzja i dok艂adno艣膰 pomiaru. Zastosowanie analizy widmowej do identyfikacji oraz okre艣lania budowy zwi膮zk贸w chemicznych (aparatura, techniki pomiaru oraz rejestracji widm, podstawowe techniki widmowe). Zastosowanie analityczne metod elektrochemicznych. Elektroforeza. Prezentacja wynik贸w w formie ustnej i pisemnej.

    Literatura
  1. F. A. Cotton, "Teoria grup. Zastosowanie w chemii", PWN 1973.
  2. E.A.V. Ebsworth, D.W.H. Rankin, S. Cradock, "Structural Methods in Inorganic Chemistry", Blackwell, 1987.
  3. J. A. Iggo, "NMR Spectroscopy in Inorganic Chemistry", Oxford 2002.
  4. F. A. Cotton, G. Wilkinson, "Advanced Inorganic Chemistry", IVth Ed., John Wiley & Sons, 1980.
  5. F. E. Mabbs, D.J. Machin, "Magnetism and transition metal complexes", London 1973.
  6. J.-M. Lehn, "Chemia supramolekularna", Inst. Chemii Fizycznej, Warszawa, 1993.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin.
Seminarium: Ocena przygotowanego referatu.
Laboratorium: Ocena przygotowania i wykonania projektu.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-062-D
Specjalizacyjny I, Specjalizacja: fizyka chemiczna
dr hab. Marek Ilczyszyn, dr hab. Miros艂aw Karbowiak, prof. dr hab. Zofia Mielke, dr hab. Anna Mondry
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1, 2, i 3.
Laboratorium: 90 godz., semestr 2.
Seminarium: 60 godz., semestr 1, 2, i 3.
Punkty ECTS: 22,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z szerokim wachlarzem metod analitycznych spektroskopowych, elektrochemicznych i termicznych. Wykszta艂cenie umiej臋tno艣ci prawid艂owego wyboru metody i zaplanowania pomiaru w celu rozwi膮zania okre艣lonego problemu analitycznego i strukturalnego
Wymagania wst臋pne:
Nie ma.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
obejmuje zastosowania analityczne spektroskopii elektronowej atomowej i molekularnej, spektroskopii promieniowania rentgenowskiego, spektroskopii w podczerwieni, Ramana, rezonansu j膮drowego i elektronowego a tak偶e analiz臋 termiczn膮. Precyzja i dok艂adno艣膰 pomiaru. Kalibracja, czu艂o艣膰 i selektywno艣膰. Techniki refleksyjne pomiaru widm w podczerwieni (ATR, DRIFT, REFL) i mikroskopia podczerwieni. Spektroskopia Ramana i Rayleigha, rezonansowa spektroskopia ramanowska, nieliniowa spektroskopia ramanowska. Spektroskopia ramanowska pr贸bek zaadsorbowanych na powierzchni (SERS) i mikroskopia ramanowska. Spektroskopia laserowa. Rozdzielczo艣膰 widma NMR i czu艂o艣膰 detekcji rezonansu r贸偶nych j膮der. Rodzaje eksperyment贸w i widm NMR. Zastosowanie NMR do jako艣ciowej i ilo艣ciowej analizy r贸wnowag chemicznych. Analityczne zastosowania NMR cia艂a sta艂ego i NMR w medycynie.
Laboratorium:
studenci wykonuj膮 analizy lek贸w i witamin, 艣rodk贸w stosowanych w gospodarstwie domowym (takich jak 艣rodki czysto艣ci i opakowania) analiz臋 film贸w i powierzchni oraz oznaczanie pierwiastk贸w i niekt贸rych sk艂adnik贸w toksycznych w produktach 偶ywno艣ciowych za pomoc膮 r贸偶nych metod spektrometrycznych (atomowej spektrometrii absorpcyjnej i emisyjnej, spektrometrii absorpcyjnej UV-VIS, spektroskopii w podczerwieni i ramanowskiej, spektroskopii NMR) oraz za pomoc膮 metod elektrochemicznych.
Seminarium:
studenci prezentuj膮 wybrane problemy analityczne, cz臋艣膰 seminari贸w prowadzona jest w formie warsztat贸w, na kt贸rych dyskutowane i rozwi膮zywane s膮 problemy dotycz膮ce interpretacji r贸偶nych rodzaj贸w widm pod k膮tem okre艣lania sk艂adu badanej pr贸bki i struktury zwi膮zku chemicznego.

    Literatura
  1. W. Szczepaniak, "Metody instrumentalne w analizie chemicznej", PWN, Warszawa 1998.
  2. Praca zbiorowa pod redakcj膮 A. Z. Hryniewicza i E. Rokity, "Fizyczne metody bada艅 w biologii, medycynie i ochronie 艣rodowiska", PWN, Warszawa 1998.
  3. W. Zieli艅ski i A. Rajca (red.), "Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji zwi膮zk贸w organicznych", WNT, Warszawa 1995.
  4. H. G眉nther, "Spektroskopia magnetycznego rezonansu j膮drowego", PWN, Warszawa 1983.
  5. K. H. Hausser, H. R. Kalbitzer, "NMR w biologii i medycynie", Wydawnictwo Naukowe UAM, Pozna艅 1993.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin pisemny z mo偶liwo艣ci膮 ustnej poprawy w czasie sesji oraz jeden egzamin w sesji poprawkowej. Terminy uzgodnione ze studentami. Mo偶liwo艣膰 zdawania w j臋zyku angielskim.
Seminarium: Ocena przygotowanych przez student贸w prezentacji wybranych zagadnie艅 analitycznych. Ewaluacja ci膮g艂a. Laboratorium: ocena przeprowadzonych oznacze艅 analitycznych na podstawie sprawozda艅.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-062-F
Przedmiot specjalizacyjny I, Specjalizacja: Chemia materia艂贸w dla nowych technologii
prof. dr hab. Gra偶yna Bator, prof. dr hab. Ryszard Jakubas, dr hab. Zbigniew Galewski, prof. dr hab. Anna Trzeciak, dr hab. Marek Ilczyszyn, dr Paula Gawryszewska, prof. dr hab. Eugeniusz Zych, prof. dr hab. Adam Jezierski, prof. dr hab. Jerzy Mrozi艅ski, dr hab. Maria Ilczyszyn
Wyk艂ad: 90 godz., semestr 1, 2, i 3.
Laboratorium: 90 godz., semestr 2.
Seminarium: 60 godz., semestr 1, 2, i 3.
Punkty ECTS: 22,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z podstawami fizykochemii cia艂a sta艂ego, opis w艂a艣ciwo艣ci fizykochemicznych p贸艂przewodnik贸w, nadprzewodnik贸w, materia艂贸w ferroicznych, magnetycznych. Zapoznanie student贸w z podstawami syntezy i charakterystyki materia艂贸w nanorozmiarowych, wykorzystanie fizykochemicznych metod badawczych do charakteryzacji materia艂贸w nanokrystalicznych, mikroskopia, kalorymetria skaningowa, magnetochemia i EPR, spektroskopia optyczna, synteza nanocz膮stek i ich stabilizacja
Wymagania wst臋pne:
Zaliczenie przedmiotu "Zastosowanie materia艂贸w chemicznych".
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Dynamika sieci krystalicznej, p贸艂przewodniki 鈥 rodzaje i charakterystyka, model pasmowy cia艂a sta艂ego, metody otrzymywania monokryszta艂贸w, wybrane elektroniczne elementy p贸艂przewodnikowe. Dielektryki i ferroelektryki, ferroiki. Nadprzewodnictwo. Cia艂a niekrystaliczne, defekty, fizyka powierzchni. NMR cia艂a sta艂ego. Molekularne i nanocz膮stkowe katalizatory reakcji organicznych. Metody identyfikacji magnetyk贸w. Metody spektroskopowe jako艣ciowej i ilo艣ciowej charakteryzacji materia艂贸w (techniki elektronowe, spektroskopia w podczerwieni i ramanowska, EPR, NMR, MS). Wykorzystanie metod spektroskopowych do identyfikacji oraz okre艣lania budowy zwi膮zk贸w chemicznych. Kwantowo-mechaniczna interpretacja widm.
Laboratorium:
Metody instrumentalne: metody analizy i charakteryzacji materia艂贸w; kalibracja instrument贸w, dok艂adno艣膰, czu艂o艣膰, selektywno艣膰 i specyficzno艣膰 metod pomiarowych. Zjawiska interferencyjne. Elektronowa spektroskopia absorpcyjna i emisyjna, spektroskopia oscylacyjno-rotacyjna, rezonansu elektronowego i j膮drowego, spektroskopia mas, absorpcji atomowej i spektroskopia rentgenowska jako metody analityczne. Analityczne zastosowania woltamperometrii, potencjometrii, oscylometrii, kulometrii oraz konduktometrii. Metody analizy chromatograficznej (gazowej, cieczowej i jonowej). Komplementarno艣膰 metod pomiarowych. Metody syntezy luminofor贸w i materia艂贸w ceramicznych, proces luminescencji i radioluminescencji, jego parametry i techniki analizy, metody bada艅 strukturalnych materia艂贸w nanorozmiarowych, metody dyfraktometryczne, mikroskopia elektronowa transmisyjna i skaningowa, analiza sk艂adu technikami elektronowymi, mikroskopia SPM, sekwencja przemian fazowych w materia艂ach mi臋kkich z zastosowaniem r贸偶nicowej kalorymetrii skaningowej i analizy termograwimetrycznej, magnetyki oraz wykorzystanie ich parametr贸w fizykochemicznych we wsp贸艂czesnych technologiach przemys艂owych: magnesy, nadprzewodniki wysokotemperaturowe, sensory i wy艂膮czniki molekularne, EPR cia艂a sta艂ego, W艂asno艣ci optyczne kryszta艂贸w. Kryszta艂y anizotropowe, badania w 艣wietle r贸wnoleg艂ym spolaryzowanym liniowo i spolaryzowanym zbie偶nym, orientacja pr贸bek monokrystalicznych, synteza i funkcjonalizacja no艣nik贸w nieorganicznych, Immobilizacja zwi膮zk贸w metaloorganicznych 鈥 synteza katalizator贸w, Synteza i stabilizacja nanocz膮stek, wykorzystanie stopionych soli i cieczy jonowych, Synteza koloid贸w metalicznych i ich stabilizacja jako katalizator贸w.

    Literatura
  1. J.F. Nye "W艂asno艣ci fizyczne kryszta艂贸w".
  2. Ch. Kittel "Fizyka cia艂a sta艂ego".
  3. A. Che艂kowski "Fizyka dielektryk贸w".
  4. G.A. Smole艅ski, N.N. Krajnik "Ferroelektryki i antyferroelektryki".
  5. B.A. Strukov 鈥濬erroelektryczno艣膰鈥.
  6. I.W. Hamley, "Introduction to Soft Matter", 2000,Wiley-VCH.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: Egzamin pisemny po zako艅czeniu semestru
Laboratorium: Zaliczenie laboratorium na podstawie obecno艣ci, sprawozdania i pisemnego kolokwium ko艅cowego. Egzamin.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-516
Modelowanie molekularne
Prof. dr hab. Zdzis艂aw Latajka
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Laboratorium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 6,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 zaawansowanych metod chemii kwantowej, umiej臋tno艣膰 zastosowanie tych metod w modelowaniu proces贸w chemicznych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty studi贸w licencjackich (matematyka, fizyka, chemia kwantowa, chemia fizyczna).
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Metody mechaniki klasycznej. Podstawy teoretyczne metod chemii kwantowej: metoda Hartree-Focka, metody p贸艂empiryczne, metody ab initio SCF, funkcje bazy, metody korelacyjne, metody funkcjona艂贸w g臋sto艣ci. Modelowanie struktury i w艂asno艣ci uk艂ad贸w molekularnych w fazie gazowej i roztworach (model supermolekularny i metody ci膮g艂ego otoczenia). Teoria oddzia艂ywa艅 mi臋dzycz膮steczkowych. Wi膮zanie wodorowe 鈥 interpretacja na gruncie metod rachunku zaburze艅 i uj臋ci膮 supermolekularnego. Zastosowanie metod chemii kwantowej w spektroskopii molekularnej. Modelowanie struktury i w艂asno艣ci uk艂ad贸w periodycznych: fale p艂askie, funkcje Blocha, periodyczna metoda Hartree-Focka, obliczenia struktury pasmowej i g臋sto艣ci stan贸w.
Laboratorium:
Praca w laboratorium komputerowym - modelowanie w艂a艣ciwo艣ci molekularnych za pomoc膮 metod przedstawianych na wyk艂adzie.
    Literatura
  1. I.N.Levine, "Quantum chemistry", Prentice Hall, Upper Saddle River, 2000.
  2. F.Jensen, "Introduction to computational chemistry", Wiley, New York, 2007.
  3. D.Young, "Computational chemistry. A practical guide for applying techniques to real world problems", Wiley, New York, 2001.
  4. C.J.Cramer, "Essentials of computational chemistry. Theories and models", Wiley, 2004.
  5. L.Piela, "Idee chemii kwantowej", PWN, Warszawa, 2001.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin (pisemny, mo偶liwe ustne poprawienie oceny).
Laboratorium: ewaluacja ci膮g艂a - prawid艂owe wykonanie oblicze艅 metodami teoretycznymi, raport ko艅cowy.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-063-A
Przedmiot specjalizacyjny II. Specjalizacja: chemia fizyczna
prof. dr hab. Gra偶yna Bator; dr hab. Zbigniew Galewski, prof. Uwr.
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Poziom zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z teori膮, metodami badawczymi i zastosowaniami materia艂贸w ferroicznych. W drugiej cz臋艣ci zapoznanie si臋 z rodzajami materii mi臋kkiej ich syntez膮, uporz膮dkowaniem oraz w艂a艣ciwo艣ciami fizycznymi ze szczeg贸lnym podkre艣leniem ich anizotropii.
Licencjat.
Charakterystyka przedmiotu:
"Kryszta艂y ferroiczne i materia mi臋kka".
Klasyfikacja materia艂贸w ze wzgl臋du na ich w艂a艣ciwo艣ci fizyczne. Ferroiczne przemiany fazowe. Teorie Landaua-Ginzburga i Isinga. Typy odpowiedzi dielektrycznej cia艂a sta艂ego. Dw贸j艂omno艣膰. Ferroeleastyczno艣膰. Spektroskopia IR i Ramana w ciele sta艂ym (na przyk艂adach). Przegl膮d w艂a艣ciwo艣ci fizykochemicznych halogenoantymonian贸w(III) i halogenobizmutan贸w(III). Zastosowania materia艂贸w w technice - lasery, generacja drugiej harmonicznej, czujniki, mikroelektronika, urz膮dzenia Peltier'a.
Struktura i uporz膮dkowanie ciek艂ych kryszta艂贸w, surfaktant贸w, polimer贸w, dendrymer贸w oraz koloid贸w. W艂a艣ciwo艣ci dielektryczne, optyczne, elektro-optyczne oraz ich anizotropia. Ferroelektryczne ciek艂e kryszta艂y. Metody badania przej艣膰 fazowych w materii mi臋kkiej oraz innych typ贸w faz uporz膮dkowanych

    Literatura
  1. J.F. Nye, "W艂asno艣ci fizyczne kryszta艂贸w".
  2. Ch. Kittel, "Fizyka cia艂a sta艂ego".
  3. A. Che艂kowski, "Fizyka dielektryk贸w".
  4. P.J.Coolings, M.Hird, "Introduction to liquid crystals", 1997, Taylor and Francis.
  5. I.W. Hamley, "Introduction to Soft Matter", 2000,Wiley-VCH.
  6. D. Demus, J.W. Goodby, G.W. Gray, H.W. Spiess, V.Vill, 1998, "Handbook of Liquid Crystals", Wiley-VCH, Veinheim.
Metody oceniania:
Egzamin pisemny po zako艅czeniu semestru lub pisemne opracowanie zadanego tematu.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-063-B
Przedmiot specjalizacyjny II. Specjalizacja chemia organiczna
dr Marcin St臋pie艅
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie ze wsp贸艂czesnymi metodami syntezy organicznej.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczony kurs podstawowy z chemii organicznej.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Wyk艂ad jest wprowadzeniem do syntezy organicznej, prezentuj膮cym wsp贸艂czesne metody syntetyczne i ich zastosowania.
Tre艣膰: Synteza 艂a艅cuch贸w w臋glowych. Synteza karbocykli. Przekszta艂cenia grup funkcyjnych. Heterocykle i areny. Biopolimery i dendrymery. Mieszaniny kombinatoryczne i selekcja. Synteza w skali nanometrycznej. Analiza retrosyntetyczna, szkicowanie syntez, reakcje tandemowe, zielona chemia.
Seminarium:
Historia i tera藕niejszo艣膰 syntezy organicznej. Reakcje imienne. Mechanistyczny aspekt syntezy organicznej.

    Literatura
  1. J.H. Fuhrhop, G. Li, "Organic Synthesis: Concepts and Methods", 3d ed. Wiley-VCH 2003.
  2. L. Kurti, B. Czako, "Strategic Applications of Named Reactions in Organic Synthesis", Academic Press, 2005.
  3. F.A. Carey, R.J. Sundberg, "Advanced Organic Chemistry", 4th ed. Parts A and B, Springer 2001.
  4. M.B. Smith, J. March,聽 "March's Advanced Organic Chemistry", 5th ed., Wiley-Interscience 2001.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny, 2.5-godzinny, bez mo偶liwo艣ci korzystania z materia艂贸w.
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a (referaty, testy)
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-063-C
Przedmiot specjalizacyjny II. Specjalizacja: Chemia nieorganiczna
prof. dr hab. Anna Trzeciak, dr Jolanta Ejfler
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 struktury i reaktywno艣ci kompleks贸w metali i zwi膮zk贸w metaloorganicznych. Zrozumienie elementarnych etap贸w reakcji katalitycznych.
Wymagania wst臋pne:
Licencjat.
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Zwi膮zki metali przej艣ciowych z tlenkiem w臋gla: synteza, struktura, reakcje. Zwi膮zki metali przej艣ciowych z wi膮zaniem metal-wod贸r: synteza, struktura, reakcje. Zwi膮zki metali przej艣ciowych z wi膮zaniem metal-metal: synteza, struktura, reakcje. Zwi膮zki metali przej艣ciowych z ligandami koordynuj膮cymi przez w臋giel; Rozwini臋cie poj臋膰 struktury i reaktywno艣ci ze szczeg贸lnym uwzgl臋dnieniem reaktywno艣ci katalitycznej. Typy reakcji zwi膮zk贸w koordynacyjnych. Reakcje wa偶ne w katalizie homogenicznej. Korelacja struktury z reaktywno艣ci膮. Mechanizmy reakcji katalitycznych przez kompleksy metali. Zastosowanie w syntezie organicznej, w tym przemys艂owej.
Seminarium:
Przedstawienie pracy pisemnej przygotowanej na podstawie literatury na temat zwi膮zany z wyk艂adem. Zastosowanie analizy widmowej do identyfikacji oraz okre艣lania budowy zwi膮zk贸w chemicznych.

    Literatura
  1. F. A. Cotton, G. Wilkinson, "Advanced Inorganic Chemistry", IVth Ed., John Wiley & Sons, 1980.
  2. A. Yamamoto, "Organotransition metal chemistry. Fundamental Concepts and Appl.", J. Wiley & Sons, 1986.
  3. J.E. Huheey, "Inorganic Chemistry", Harper & Row, Publishers, 1976.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin pisemny.
Seminarium: ocena przygotowanego referatu.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-063-D
Wyk艂ad specjalizacyjny II: Specjalizacja: Fizyka Chemiczna
prof. dr hab. Zdzis艂aw Latajka
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Znajomo艣膰 metod chemii teoretycznej do opisu uk艂ad贸w molekularnych.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczone g艂贸wne przedmioty studi贸w licencjackich (matematyka, fizyka, chemia kwantowa, chemia fizyczna, fizyka chemiczna).
Charakterystyka przedmiotu:
Wyk艂ad:
Wprowadzenie do wsp贸艂czesnych metod chemii teoretycznej (metody mechaniki molekularnej, metody p贸艂empiryczne, metody nieempiryczne). W艂a艣ciwo艣ci uk艂ad贸w molekularnych - rozk艂ad g臋sto艣ci elektronowej, potencja艂 elektrostatyczny, natura wi膮zania chemicznego). Teoretyczne okre艣lanie struktur uk艂ad贸w molekularnych - optymalizacja struktury geometrycznej. Modelowanie widm oscylacyjnych - przybli偶enie harmoniczne i obliczanie widm anharmonicznych. W艂a艣ciwo艣ci uk艂ad贸w otwartopow艂okowych. Oddzia艂ywania mi臋dzycz膮steczkowe - model supermolekularny, rachunek zaburze艅, analiza natury oddzia艂ywa艅, w艂a艣ciwo艣ci uk艂ad贸w z wi膮zaniem wodorowym. Wprowadzenie do komputerowego projektowania nanomateria艂贸w (fulereny i inne klastery, nanorurki oraz maszyny molekularne).
Seminarium:
Zastosowanie teorii grup.

    Literatura
  1. F.Jensen, "Introduction to computational chemistry", Wiley, New York 1999.
  2. C.J.Cramer, "Essentials of computational chemistry. Theories and models", Wiley 2004.
  3. F.A. Cotton, "Teoria grup dla chemik贸w", PWN, Warszawa 1987.
  4. D.J.Wales, "Intermolecular forces and clusters I", Springer, Berlin 2005.
  5. T.R.Kelly, "Molecular machines", Springer, Berlin 2005.
Metody oceniania:
Wyk艂ad: egzamin (pisemny - propozycja w艂asnego projektu badawczego przy u偶yciu metod przedstawionych na wyk艂adzie, mo偶liwe ustne poprawienie oceny).
Seminarium: ewaluacja ci膮g艂a - umiej臋tno艣膰 rozwi膮zywania problem贸w z zastosowaniem teorii grup.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-063-F
Przedmiot specjalizacyjny II, Specjalizacja: Chemia materia艂贸w dla nowych technologii
prof. dr hab. Eugeniusz Zych, prof. dr hab. Leszek K臋pi艅ski, dr hab. Maria Ilczyszyn, dr P. Gawryszewska
Wyk艂ad: 30 godz., semestr 2.
Seminarium: 30 godz., semestr 2.
Punkty ECTS: 5,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Zaawansowany.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie student贸w z podstawami syntezy i charakterystyki materia艂贸w nanorozmiarowych, opis w艂a艣ciwo艣ci fizykochemicznych materia艂贸w nanokrystalicznych i fizykochemicznych technik analitycznych odpowiednich dla tych materia艂贸w.
Wymagania wst臋pne:
Nie ma.
Charakterystyka przedmiotu:
Metody syntezy luminofor贸w i materia艂贸w ceramicznych, historia bada艅 nad materia艂ami luminescencyjnymi proces luminescencji, jego parametry i techniki analizy, metody bada艅 strukturalnych materia艂贸w nanorozmiarowych, metody dyfraktometryczne, mikroskopia elektronowa transmisyjna i skaningowa, analiza sk艂adu technikami elektronowymi.

    Literatura
  1. J.F. Nye, "W艂asno艣ci fizyczne kryszta艂贸w".
  2. Ch. Kittel, "Fizyka cia艂a sta艂ego".
  3. A. Che艂kowski, "Fizyka dielektryk贸w".
  4. G.A. Smole艅ski, N.N. Krajnik, "Ferroelektryki i antyferroelektryki".
  5. B.A. Strukov, "Ferroelektryczno艣膰".
  6. I.W. Hamley, "Introduction to Soft Matter", 2000,Wiley-VCH.
  7. H. S. Nalwa, and L. S. Rohwer (ed.) "Handbook of Luminescence, Display Materials and Devices".
Metody oceniania:
Egzamin oraz pisemne opracowanie wybranego tematu z tematyki pokrewnej przedmiotowi.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
01-056
BHP
doc. dr Grzegorz Rusek
Wyk艂ad: 15 godz., semestr 3.
Punkty ECTS: 2,0.
Typ przedmiotu:
Obowi膮zkowy.
Poziom przedmiotu:
Podstawowy.
Cel przedmiotu:
Zapoznanie z podstawowymi problemami prawa pracy i prawn膮 ochron膮 pracy w Polsce.
Wymagania wst臋pne:
Zaliczony kurs: Bezpiecze艅stwo w laboratorium chemicznym (01-099).
Charakterystyka przedmiotu:
System kontroli i nadzoru nad stanem BHP i prawnej ochrony pracy w Polsce, por贸wnanie z odpowiednimi wymogami Unii Europejskiej. Wp艂yw wsp贸艂czesnej techniki, technologii, organizacji pracy i 艣rodowiska psychospo艂ecznego na biologiczne obci膮偶enie prac膮 zawodow膮.. Ochrona zdrowia, problematyka zatru膰 przemys艂owych. Znaczenie NDS, NDSCh, NDSP. Post臋powanie z truciznami i neutralizacja substancji szkodliwych dla zdrowia. Zagadnienia ochrony przeciwpo偶arowej. Wypadek przy pracy, poj臋cia wypadkoznawcze, ocena ryzyka zawodowego. Wypalenie zawodowe.

    Literatura
  1. "Nauka o pracy - bezpiecze艅stwo, higiena ergonomia". Pod redakcj膮 naukow膮 prof. dr hab. med. Danuty Koradeckiej, CIOP, Warszawa 2000.
  2. B. R膮czkowski, "BHP w praktyce, Poradnik", ODDK, Gda艅sk (aktualne wydanie).
  3. A. Hansen, "Wypadkoznawstwo na co dzie艅 (accidentology), O systemie ga艂臋zi TOL". OSPIP, Wroc艂aw 1994.
  4. "Wypalenie zawodowe, przyczyny, mechanizmy, zapobieganie". Redaktor H. S臋k, PWN, Warszawa 2000.
  5. K. Brzykczy, "Substancje niebezpieczne, bezpiecze艅stwo produkcji i stosowania". OSPIP, Wroc艂aw 1999.
Metody oceniania:
Egzamin testowy po zako艅czeniu kursu.
J臋zyk wyk艂adowy:
polski.
 

Wr臋czanie dyplom贸w 2009

© 2010 Wydział Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, admin
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.